Saturday, July 14, 2012

ဒီမိုကေရစီတိုက္ပြဲဟာ လြတ္ေတာ္ နဲ ့ ဥေရာပကို ကူးစက္ေနျပီ

NGOs ၃၁ ဖြဲ႔၏ ျမန္မာ လ.၀.က ဥပေဒျပင္ဆင္ဖုိ႔ ေတာင္းဆိုသည္ကို တုန္႔ျပန္ခ်က္


ဦးေဌးတင့္ နယ္သာလန္မွေပးပို ့ပါသည္။

Response to the coalition of 31 international NGOs

                                                                                                12 July 2012


                                                     
 Response to the coalition of 31 international NGOs calling for the immigration law reform in Burma
As the Burmese political activists residing in overseas for more than two decades, we take the minority issue seriously. First of all, we would like to clarify that the recent crisis in Arakan state was not based on the race or religion but the crimes committed by both parties. The lack of rule of law and corruptions employed by the military rule for decades were to be blamed for it.
The question here for the coalition of 31 international NGOs that suggests what the lawmakers in Burma should do with regard to the immigration law reform is that  does it really think that more than 80% MPs made up of the cronies and goons of the military will listen to what they ask for? Of course not, it already knows it. If the coalition of 31 international NGOs thinks it might work to push the opposition MPs, including Daw Aung San Suu Kyi, made up of less than 20% in the whole parliament, in this case, there is something wrong with these NGOs.
Let’s say if Burma is a well established democracy, should the lawmakers in Burma listen to their constituents or a bunch of NGOs from overseas? Representative, in its own definition, is to represent the will of the constituents. Don’t the NGOs think? Also, is it so premature to suggest the lawmakers what should/ should not be inserted in the reform law that has not yet been set in the agenda to discuss in the parliament? Remember, no minority’s rights is still guaranteed under 2008 constitution in Burma.
If the coalition of 31 international NGOs thinks it has moral responsibility to craft the other nation’s laws, our question here is that how many of these NGOs members have involved in the law making process in their own country?
The fallacy of these NGOs begins with quoting the UN institutions that always have left the loopholes for the superpower nations and their cohorts to do whatever they want in the end. Let’s have a look at the most dangerous institution called R2P. Why did the superpowers use R2P against Libya? And, why don’t they use it against Syria, and why not? Does the coalition of 31 international NGOs think it should write a draft resolution or suggestion - “one size fit it all”, a universal approach - in this regard and send it to the UNSC? Anyway, the point we would like make here is that no law is perfect in this world. And, all of the laws must at least reflect the will of the majority people in the nations of their own.
Here is another example. The most powerful nation on earth called the US has signed the NDAA law during the Christmas Eve of last year, and maintained the Guantanamo prison for years. One violates the 4th amendment of the US constitution and the other violates the international law. Does the coalition of 31 international NGOs think it should write a draft and send it to the US lawmakers and others? And, may we ask them why/why not? Still, we are in serious doubt that the lawmakers in the US will pay attention to it.
If the coalition of 31 international NGOs thinks it can issue whatever statement it wants to Burma, one of worst trouble-spot nations on earth, without learning the opinion of the majority of the people in Burma in this regard, there will be a tremendous backlash and setback on these NGOs’ effort for democratization of Burma sooner rather than later.
Central Working Committee                                               Working Committee
1. U Aung Than Oo (Germany)                                                   1. Dr. Moe Moe Hnin (Belgium)
atoburma@web.de                                                                          naga@fulladsl.be
2. U Hla Myint Naing (The Netherlands)                               2. U Nai Htor Oo (Denmark)
hlamyingtnaing@yahoo.com                                                        htoroo@gmail.com
3. U Htay Tint (The Netherlands)                                             3.U Htin Kyaw Lwin (France)
htaytint@hotmail.com                                                                    htinkyaw9954@hotmail.com
4. U Kyaw Thwin (Norway)                                                         4. U Ko Htwe ( France )
kyawthwin2004@yahoo.com                                                        letkhine@gmail.com
5. Dr. Than Htike(Poland)                                                           5. Ashin Zawana (The Netherlands)
htikemaungthan@gmail.com                                                         mymmom2@gmail.com
6. U Maung Maung Aung (UK)                                                    6. U Moe Kyaw (The Netherlands)
maungmaungag@gmail.com                                                          winmoekyaw@yahoo.com
7. Daw Ohnmar Oo (UK)                                                               7. U Myat Thiha (The Netherlands)
shinminoo@gmail.com                                                                    myatthiha101@yahoo.co.uk
8. Sai Mya Han (The      Netherlands)
               nationsai@gmail.com
                                                                                                                 9. Set Myo Oo (The Netherlands)
               Setmyo.oo@gmail.com
                                                                                                                  10. U Kyaw Thu King (Norway)
                 chitsayar18@yahoo.com 
11. Ko Thant Zin Htike (UK) 
12. Mr L Goon Tawng ( UK)  
                                                                                                                    lgoontawng@yahoo.co.uk   
                                                                                 13. Mr  Chris (alias) Ring Du  Lachyung (UK)
                                                                                  rdlachyung@gmail.com
                                                                                   14. U Hla Win  ( Maesod )
                                                                                   kolawin@gmail.com  
Contect person
U Htay Tint (The Netherlands)         +31206403687        +31 6 8151 9399
Daw Ohnmar Oo (UK)                         +447727236419




NGOs  ၃၁ ဖြဲ႔၏ ျမန္မာ ..က ဥပေဒျပင္ဆင္ဖုိ႔ ေတာင္းဆိုသည္ကို တုန္႔ျပန္ခ်က္။
ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ဆယ္စုႏွစ္ စုေက်ာ္ေက်ာ္ ေနထုိင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားသူမ်ားအေနျဖင့္ လူနည္းစု ျပႆနာကို အေလးအနက္ထားရွိပါသည္။ ပထမဆံုး ေျပာလိုသည္မွာ မၾကာခင္က ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ရခိုင္အေရး အခင္းကိစၥသည္ ဦး ဖက္မွ ရာဇ၀တ္မႈ႔ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည္သာျဖစ္ျပီး လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရးအေပၚမွာ အေျခမခံပါ။ ဥပေဒမဲ့မႈ႔၊ လာဒ္စားမႈ႔တို႔ကို က်င့္သံုးခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အုပ္ခ်ဳပ္လာသည့္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအေပၚမွာသာ တာ၀န္ရွိပါသည္။
(၃၁) ဖြဲ႔ေသာ ႏုိင္ငံျခား NGOs အုပ္စုအတြက္ ေမးခြန္းကေတာ့ ၈၀ ရာခိုင္ႏႈန္း ေနရာယူထားသည့္ စစ္တပ္ႏွင့္ ၄င္း၏မိတ္ေဆြျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက NGOs မ်ား၏ အဆိုျပဳခ်က္ကို နားေထာင္လက္ခံ ပါ့မလား?? နားေထာင္မွာ မဟုတ္သာေသခ်ာသည္။ အဲ့ဒါကိုလည္း NGOs အသိပင္။ ဒီ (၃၁) ဖြဲ႔ေသာ NGO အုပ္စုက လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ၂၀ ရာခိုင္ႏႈန္းသာရွိသည့္ အတိုက္အခံ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ဒီကိစၥႏွင့္ပတ္သက္ျပီး တြန္းအားေပးႏိုင္မည္လို႔ယူဆလွ်င္ ဒီ NGOs ေတြမွာ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနျပီဆိုတာကို ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္။ အကယ္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ေကာင္းမြန္စြာဒီမိုကေရစီ ဖြံ႔ျဖိဳးေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ေနျပီဆိုၾကပါစို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲမွာရွိတဲ့ ဥပေဒျပဳသူမ်ားသည္ ၄င္းတို႔ မဲဆႏၵရွင္မ်ား၏စကားကို နားေထာင္ရမည္ေလာ သို႔မဟုတ္ တိုင္းတပါးက NGOs အုပ္စု၏စကားကို နားေထာင္ရမည္ေလာ ဆိုသည္မွာ စဥ္းစားရန္ရွိသည္။
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ဆိုသည္မွာ သူရဲ႕မူလအဓိပၸာယ္အရ ျပည္သူလူထု၏ ဆႏၵကို ျပည္သူလူထု ကိုယ္စား အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားသည္ျဖစ္သည္။ ဤအခ်က္ကို NGOs မ်ားအေနျဖင့္ သိရွိျပီးသားျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ပါလီမာန္အေနျဖင့္ လ.၀.က ျပန္လည္ျပဳျပင္ေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒကိစၥကို ေဆြးေႏြးမည္ မေဆြးေႏြးမည္ကို မသိရေသးဘဲ ဒီဥပေဒဟာ ဘာေတြထည့္ေဆြးေႏြးမည္ဆို တာကို အၾကံေပးတာ ပညာရွိမဆန္ပါ။ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒသည္ မည္သည့္လူနည္းစု၊ လူမ်ဳိးစု ဤအခြင့္အေရးမ်ားကိုမွ အာမ မခံပါ။
အကယ္၍ ဤ NGOs မ်ားအေနျဖင့္ သူတပါးတိုင္းျပည္မ်ား၏ ဥပေဒျပဳလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားတြင္ ပါ၀င္စြက္ဖက္ရန္ တာ၀န္ရွိသည္ဟု ယူဆပါက၊ ၎တို႔အေနျဖင့္ မိမိတို႔ေနထိုင္ေသာ တိုင္းျပည္အသီးသီးတြင္ ဥပေဒျပဳလုပ္ငန္းစဥ္မ်ား၌ မည္မွ်ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့ဖူးပါသလည္း။ မိမိကိုယ္ မိမိ ေမးခြန္းထုတ္ရန္ရွိသည္။ ပိုမိုဆိုးရြားသည္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနျဖင့္ ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္အတိုင္း လ.၀.က ဥပေဒကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရမည့္အခ်က္ျဖစ္သည္။ မည္သည့္အစုိးရႏုိင္ငံမ်ားမွ ကုလသမဂၢ ပဋိညာဥ္အတိုင္း အေကာင္အထည္ေဖာ္လုပ္ေဆာင္ျခင္းမရွိသည္ကို သတိျပဳသင့္သည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ကုလသမဂၢအင္အားၾကီး ႏိုင္ငံမ်ားသည္ R2P (Responsible 2 Protect) ဟု ေခၚေသာ စစ္ေရးအရ ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္းခြင့္ ဥပေဒကို အသံုးခ်ျပီး Libya ႏိုင္ငံကို က်ဴးေၾကာ္သိမ္းပိုက္ခဲ့ေသာ္လည္း လက္ရွိ Syria ႏိုင္ငံ၏ ျပႆနာတြင္ ဤဥပေဒ အေၾကာင္းကို ထည့္တြင္း စဥ္းစားျခင္းမရွိပါ။ အကယ္၍ ဥပေဒ တစ္ရပ္သည္ ႏိုင္ငံတကားအဆင့္ျဖင့္ သက္ေရာက္ရွိရမည္ဟု ယူဆပါက ဤ NGOs မ်ားအေနျဖင့္ ကုလသမဂၢကို ေမးခြန္းထုတ္သင့္ပါသည္။ ထုတ္ေကာ ထုတ္ဖူးပါသလား?? ဤေနရာမွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ေျပာလိုသည့္အခ်က္မွာ ကမာၻမွာ ျပီးျပည့္စံုသည့္ ဥပေဒမရွိပါ။ သို႔ေသာ္လည္း ဥပေဒတိုင္းသည္ မိမိႏိုင္ငံ၏ ႏိုင္ငံသား အခြင့္အေရးမ်ားကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ရမည္သာျဖစ္သည္။
ေနာက္ထပ္ဥပမာ တစ္ခုကေတာ့ ကမာၻ႔အင္းအားအၾကီးဆံုး၊ ဒီမိုကေရစီ အထြန္းကားဆံုး အေမရီကန္ႏိုင္ငံမွ ယေန႔ထုတ္ျပန္ထားေသာ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရး ဥပေဒ (NDAA, National Defense Authorization Acts) ႏွင့္ တိုင္းတပါးသား မြတ္စလင္မ်ားကို ဥပေဒမဲ့ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားေသာ Guatanamo အက်ဥ္းေထာင္ ကိစၥတို႔ျဖစ္ျပီး။ အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေရးဥပေဒသည္ အေမရီကန္ႏိုင္ငံ၏ အဖြဲ႔အစည္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဥပေဒကို ဆန္႔က်င္ျပီး၊ Guatanamo အက်ဥ္းေထာင္သည္ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒကို ခ်ဳိးေဖာက္ရာေရာက္သည္ကို ဤ NGOs မ်ားအေနျဖင့္ သိပါသလား။ သိသည္ဆိုပါက NGOs မ်ားအေနျဖင့္ ဥပေဒမူၾကမ္းမ်ား အၾကံျပဳခ်က္မ်ား အေမရီကန္အစိုးရကို ေပးပို႔ခဲ့ဖူးပါသလား။ အေမရီကန္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအေနျဖင့္ မိမိႏိုင္ငံ၏ အက်ဳိးစီးပြားထက္ တိုင္းတပါး NGOs မ်ား၏ အၾကံဥာဏ္ကို လက္ခံလိမ့္မည္ဟု ကၽြႏု္ပ္တို႔အေနျဖင့္ မယူဆပါ။
ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ား၏ ဆႏၵကို မေလ့လာပဲ ဤ NGOs မ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔ ထင္ရာ ျမင္ရာမ်ားကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သဘာ၀ အေျခအေနကို မေလ့လာဘဲ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေနပါက မိမိတို႔၏၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး ကူညီေဆာင္ရြက္မႈမ်ားသည္ အလဟႆ ျဖစ္ေနမည္သာ ျဖစ္ေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔အေနျဖင့္ သတိေပးလိုက္သည္။
အလုပ္အမႈေဆာင္ဗဟိုေကာ္မတီ                             
အလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီအဖြဲ ့ဝင္မ်ား

Friday, July 13, 2012

ကြ်န္ေတာ္မေမ့ႏုိင္ေသာ ဆယ့္ကုိးဇူလုိင္ [ တကၠသုိလ္ေန၀င္း]

ေရးသားသူ.. ထူးတင့္ႏိုင္



“ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာလွ်င္ေတြ ့၊
ေသေသာသူ ၾကာလွ်င္ေမ့”

ဤကား ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ ့ေျပာေနက် ဆုိရုိးစကားပင္ျဖစ္သည္။ ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ မွန္ကန္ေသာ ဆုိရုိးစကားလည္းျဖစ္ပါ၏။ အထူးသျဖင့္ အခ်ိန္ကာလၾကာျမင့္လာေသာ္ ေသေသာသူအား တျဖည္းျဖည္းေမ့ေလ်ာ့ကာ ေနာက္ဆံုး လံုးလံုး သတိမရေတာ့ေသာ အေျခအေနမ်ိဳးျဖစ္လာတတ္သည္။ ဤသုိ ့လွ်င္ ေယ်ဘူယ်အားျဖင့္ မွန္ကုန္ေသာ ဆုိရုိးစကားႏွင့္ပတ္သတ္၍ ခြ်င္းခ်က္ေတာ့ရွိေနပါသည္။

ယင္းခြ်င္းခ်က္ကား လြန္ခဲ့ေသာ ၄၈ ႏွစ္ ၊ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္ စေနေန ့ကျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျမန္မာ့သမုိင္းတြင္ အလြန္အရုပ္ဆုိးအက်ည္းတန္ျပီး မည္သုိ ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္၍ မရႏုိင္သည့္ အစြန္းအထင္း အမည္းကြက္ၾကီး ( သုိ ့မဟုတ္ ) ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ၾကံမႈၾကီး ျဖစ္ရာမွ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ၾကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ အေပါင္းပါအာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ား အတံုးအရံုးနွင့္ေရတိမ္နစ္က်ဆုံးခဲ့ရျခင္းသည္ အခ်ိန္ကာလာ မည္မွ်ပင္ၾကာျမင့္ေစကာမူ ေမ့ေပ်ာက္၍ မရႏုိင္သည့္ ခြ်င္းခ်က္ျဖစ္သည္ဟု ဆုိခ်င္ပါသတည္း။

အထူးသျဖင့္ ၁၉-၇-၄၇ ေန ့ကျဖစ္ရပ္နွင့္တကြ ယင္းျဖစ္ရပ္မတုိင္မီ တစ္လအတြင္းက ျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ အနီးကပ္သိရွိခဲ့ရသူ ကၽႊန္ေတာ့္အဖုိ ့မေမ့ႏုိင္ရံုမက ျပင္းစြာ နာက်ည္းေၾကကြဲျခင္း ၊ ယူက်ံဳးမရျဖစ္ျခင္း ၊ ေျဖမဆယ္ႏုိင္ေအာင္ ပူေဆြး၀မ္းနည္းျခင္းစေသာ စိတ္လႈပ္ရွားမႈဒဏ္ကုိ ႏွစ္စဥ္ဇူလုိင္လ နီးကပ္လာတုိင္း အလူးအလဲခံစားရတတ္ပါသည္။ ဘာေၾကာင္ဤသုိ ့ဆုိရေၾကာင္းကုိလည္း ယခုဆက္လက္ေဖာ္ျပလတၱံ ့ေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားက အေျဖေပးႏုိင္လိမ့္မည္ထင္ပါသည္။

*******************************************************

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လဆန္းတြင္ “ဘီအုိဒီ” ေခၚ ျဗိတိသွ်စစ္တပ္ပင္မ လက္နက္ခဲယမ္းသုိေလွာင္ေရးတပ္မွ ဘရင္းဂန္း ၊ ေတာ္မီဂန္း ၊ စတင္းဂန္းစေသာ ေမာင္းျပန္လက္နက္မ်ားႏွင့္တကြ ခဲယမ္းက်ည္ဆန္အေျမာက္အျမားကုိ ပစၥည္းထုတ္ပံုစံအတုမ်ားျဖင့္ မသမာသူတစ္စုက ထုတ္ယူသြားေၾကာင္းကုိ Special Branch ေခၚ ရဲတပ္ဖြဲ ့ဌာနခ်ဳပ္၏ သတင္းတပ္ဖြဲ ့က သတင္းရသျဖင့္ ျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီးမွ တစ္ဆင့္ အစုိးရအဖြဲ ့ထံသတင္းပုိ ့အစီရင္ခံခဲ့ပါသည္။

ထုိအခ်ိန္က ျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီး ဦးေက်ာ္ျငိမ္းသည္ ႏုိင္ငံျခားခရီးထြက္ေန၍ လယ္ယာစုိက္ပ်ိဳးေရး၀န္ၾကီး ေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမက ေခတၱျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေနပါသည္။ ေဖာ္ျပပါ လက္နက္ခဲယမ္းမ်ား လိမ္လည္ထုတ္ယူသြားျခင္းႏွင့္ ပတ္သတ္၍ အစုိးရအဖြဲ ့က လုိအပ္သလုိ ေဆာင္ရြက္ရန္ ေခတၱျပည္ထဲေရး ၀န္ၾကီးအား တာ၀န္ေပးလုိက္ပါသည္။
၀န္ၾကီးဦးျမလည္း ျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီးဌာနက တုိက္ရုိက္ကြပ္ကဲေသာ ( ေနာက္ပုိင္း ျပည္ေထာင္စု စစ္ရဲတပ္ UMP ျဖစ္လာသည္) ေသာင္းက်န္းမႈ ႏွိမ္ႏွင္းေရးတပ္မွ တပ္စိတ္တစ္စိတ္ကုိ လက္နက္ခဲယမ္း အျပည့္အစံု ( ေမာင္းျပန္ေသနတ္မ်ားအပါအ၀င္) ႏွင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ရံုးခန္းျပင္ဘက္တြင္ လံုျခံဳေရးတာ၀န္ခ်ထားလုိက္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ သေဘာထားကုိ သိထားသူ ၀န္ၾကီးဦးျမသည္ လက္နက္ကုိင္တပ္စိတ္ လံုျခံဳေရးအေစာင့္ခ်ထားျခင္းကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္အားလံုး၀အသိမေပးခဲ့ေခ်။ ထုိ ့ျပင္ ကၽႊန္ေတာ့္ကုိလည္းႏွစ္ေယာက္ခ်င္းေတြ ့၍ ရံုးခန္းအျပင္ဘက္၌ လံုျခံဳေရးတပ္စိတ္ခ်ထားေၾကာင္းကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္အားမေျပာရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါသည္။ ကၽႊန္ေတာ္လည္း အလုိက္သိစြာႏွင့္ပင္ ဦးျမအား ကတိေပးျပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္အား မေျပာပဲ ေနလုိက္ပါသည္။

သုိ ့ရာတြင္ ကံဆုိးခ်င္ေတာ့ တစ္ေန ့ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ကၽႊန္ေတာ္တုိ ့ရံုးဘက္လာျပီး ဗုိလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းဘက္ တံခါးေပါက္မွ ရံုးခန္းသုိ ့အ၀င္တြင္ မလွမ္းမကမ္းရွိ ဘဏၰာေရး၀န္ၾကီးဌာနဘက္သုိ ့ခ်ိဳးေကြ ့သည့္ေထာင့္နား၌ ေမာင္းျပန္ေသနတ္ကုိင္ ရဲေဘာ္သံုးေလးဦးကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကလွမ္းျမင္သြားပါသည္။

ခ်က္ခ်င္းဘာမွမေျပာပဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ ရံုးခန္းအတြင္းသုိ ့ေရာက္ေတာ့မွ ကၽႊန္ေတာ့္အား ႏွစ္ေယာက္ခ်င္း ေခၚေမးပါသည္။

“ေဟ့ေကာင္ ငါ့ရုံးခန္းေရွ့က လက္နက္ကုိင္ ရဲေဘာ္ေတြက ဘာလုပ္တာလဲ”

“ျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီးက လုိအပ္တယ္ထင္လုိ ့လံုျခံဳေရးအေစာင့္ခ်ထားတာပါ”

ကၽႊန္ေတာ္ကရွင္းျပသည္ကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ သေဘာက်ဟန္မတူပါ။

“မလုိပါဘူးကြာ။ ငါ့ကုိ ဘယ္သူကမွလည္း လုပ္ၾကံမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ငါကလည္း မစုိးရိမ္ပါဘူး။ ငါ့ရံုးခန္းေရွ့မွာ လက္နက္ကုိင္ ရဲေဘာ္ေတြခ်ထားတာကုိ ငါမျမင္ခ်င္ဘူး။ ဒီေတာ့ မင္းကုိယ္တုိင္ ခုခ်က္ခ်င္း ျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီး ဦးျမဆီ သြားျပီး ငါက ညႊန္ၾကားတယ္လုိ ့ေျပာ။ ငါ့ရံုးခန္းေရွ့က လက္နက္ကုိင္ ရဲေဘာ္ေတြကုိ ခ်က္ခ်င္းျပန္ရုပ္ခုိင္းလုိက္။ ကဲ….မင္းအခုပဲ သြားေျပာေပေတာ့”
ဗုိလ္ခ်ဳပ္က တိက်ျပတ္သားစြာေျပာသျဖင့္ ကၽႊန္ေတာ္လည္း ျပည္ထဲေရး၀န္ၾကီးဌာနသုိ ့အျမန္သြားေရာက္၍ ၀န္ၾကီေပ်ာ္ဘြယ္ဦးျမ အား ဗုိလ္ခ်ဳပ္က အမိန္ ့ေပးလုိက္ပံုကုိ ေျပာျပလုိက္ပါသည္။

၀န္ၾကီး ဦးျမသည္ အလြန္စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားပံုရတယ္။

“ခက္ေတာ့တာပဲကြာ။ ငါတုိ ့က လံုျခံဳေရးအတြက္ လုိအပ္တယ္ထင္လုိ ့လက္နက္ကုိင္တပ္စိတ္ခ်ထားတာကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က ျမင္သြားတာဆုိးတာပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္တတ္ႏုိင္ပါ့မလဲ။ သူ ့အမိန္ ့ကုိလည္း တုိ ့က မနာခံလုိ ့မျဖစ္ဘူး။ ငါေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူးကြာ။ ”
ဤသုိ ့ျငီးျငဴးရင္းႏွင့္ပင္ ၀န္ၾကီးဦးျမသည္ သက္ဆုိင္ရာသုိ ့တယ္လီဖုန္းဆက္၍ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရံုးခန္းေရွ့မွ လက္နက္ကုိင္ လံုျခံဳေရးတပ္စိတ္ကုိ ခ်က္ခ်င္းရုပ္သိမ္းရန္ အမိန္ ့ေပးလုိက္ရပါေတာ့သည္။

ထုိေန ့ညေနဘက္ ရံုးမွအိမ္သုိ ့အျပန္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ စကားမ်ားမ်ားမေျပာပဲ တစ္စံုတစ္ခုကုိ စဥ္းစားေနဟန္ျဖင့္ ျငိမ္ေနရင္းမွ ရုတ္တရက္ ေကာက္ခါငင္ခါ ကၽႊန္ေတာ့္အားေမးခြန္းထုတ္ပါသည္။

“ေဟ့ တုိ ့အိမ္မွာေနတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြမွာ လက္နက္ရွိသလား။ ”
“မရွိပါဘူး။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ သူတုိ ့က ျပည္သူ ့ရဲေဘာ္ေတြဆုိေတာ့ တရား၀င္လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ ့၀င္မဟုတ္တဲ့အတြက္ လက္နက္မရွိၾကပါဘူး။”

ကၽႊန္ေတာ္က အမွန္အတုိင္းေျပာလုိက္ပါသည္။ သည္ေတာ့မွ ဗုိလ္ခ်ဳပ္သည္ သူ၏စိတ္ထဲ ျဖစ္ေပၚခံစားမိပံုကုိ ေျပာပါသည္။

“ငါကုိယ္တုိင္ကေတာ့ ေသရမွာလည္း မေၾကာက္ဘူး။ ဘယ္သူကမွလည္း ငါ့ကုိလုပ္ၾကံမယ္မထင္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ကြာ အိမ္မွာရွိတဲ့ကေလးေတြ အတြက္ေတာ့ ငါစုိးရိမ္သလုိျဖစ္မိတယ္။ ဒီေတာ့ လုိလုိမယ္မယ္ေပါ့ကြာ ၊ သက္ဆုိင္ရာကုိ ဒီေန ့ပဲ မင္းကုိယ္တုိင္သြားျပီး ငါကခုိင္းတယ္လုိ ့ေျပာ။ သင့္ေတာ္မယ့္ လက္နက္ နည္းနည္းပါးပါး ထုတ္ယူျပီး အိမ္ကရဲေဘာ္ေတြကုိ ေပးထားလုိက္ ဒါပဲ”
ဤသုိ ့အမိန္ ့ေပးသျဖင့္ ကၽႊန္ေတာ္လည္း အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာ အခါ သက္ဆုိင္ရာႏွင့္ ဆက္သြယ္အစီအစဥ္လုပ္ျပီး ေတာ္မီဂန္းတစ္လက္ ၊ စတင္းဂန္းတစ္လက္ ၊ ေျခာက္လံုးျပဴးႏွစ္လက္တုိ ့ကုိ က်ည္ဆံမ်ား ႏွင့္တကြ ထုတ္ယူကာ တာ၀ါလိန္းလမ္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္အိမ္တြင္ ေနေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအား ေပးထားလုိက္ပါသည္။

ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ၾကံမႈၾကီး ျဖစ္ပြားခဲ့သည္မွာ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ၊ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ စေနေန ့ျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခါင္းေဆာင္ေသာ အစုိးရအဖြဲ ့၀င္ ၀န္ၾကီးမ်ား ( ကတ္ဘိနက္ ) အစည္းအေ၀းက်င္းပေနခုိက္ မသမာသူ လူသတ္သမားအဖြဲ ့က ၀င္ေရာက္လုပ္ၾကံ ပစ္ခတ္ျခင္းျဖစ္သည္။ အမွန္ေတာ့ ယင္း၀န္ၾကီးအစည္းအေ၀းသည္ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္ စေနေန ့တြင္က်င္းပရန္မဟုတ္ပဲ ဇူလုိင္ ၁၆ ရက္ ဗုဒၶဟူးေန ့တြင္ လုပ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ဤေနရာတြင္ အစုိးရအဖြဲ ့၀င္၀န္ၾကီးမ်ား အစည္းအေ၀းအေၾကာင္းကုိ အနည္းငယ္ရွင္းျပရန္လုိေပလိမ့္မည္။

*********************************************************

၁၉၄၆ ခု ၊ စက္တင္ဘာလ ( ၂၆) ရက္ေန ့က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအစုိးရအဖြဲ ့အာဏာကုိ လက္ခံရယူျပီးခ်ိန္မွစ၍ ၀န္ၾကီးအဖြဲ ့အစည္းအေ၀းကုိ အပတ္စဥ္ စေနေန ့နံနက္ ၁၀ နာရီက်င္းပေနက်ျဖစ္သည္။ ထုိအခ်ိန္က ဂဠဳန္ဦးေစာသည္ ဘုရင္ခံက တုိက္ရုိက္ခန္ ့အပ္ထားေသာ ၀န္ၾကီးတစ္ဦးျဖစ္ရာ သူသည္လည္း အပတ္စဥ္ စေနေန ့တုိင္း က်င္းပေသာ ၀န္ၾကီးအဖြဲ ့အစည္းအေ၀းသုိ ့တက္ရသည္။

သုိ ့ရာတြင္ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၂၇ ရက္ေန ့တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနွင့္ျဗိတိသွ်အစုိးရတုိ ့သေဘာတူခ်ဳပ္ဆုိေသာ “ေအာင္ဆန္းအက္တလီစာခ်ဳပ္” ကုိ ဂဠဳန္ဦးေစာ ႏွင့္ သခင္ဗစိန္တုိ ့သေဘာမတူပဲ ကန္ ့ကြက္ၾကသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ျပန္ေရာက္လာေသာအခါ ဦးေစာႏွင့္ သခင္ဗစိန္တုိ ့သည္ အစုိးရအဖြဲ ့၀င္ ၀န္ၾကီးအျဖစ္မွ ႏႈတ္ထြက္သြားၾကရသည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္ သူတုိ ့ႏွစ္ဦးသည္ ေနာက္ပုိင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဦးေဆာင္ေသာ အစုိးရအဖြဲ ့အစည္းအေ၀းမ်ားသုိ ့မတက္ၾကရေတာ့ေခ်။
ျဗိတိန္ႏုိင္ငံမွ ျပန္လာျပီးေနာက္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ အပတ္စဥ္ ၀န္ၾကီးအဖြဲ ့( ကတ္ဘိနက္ ) အစည္းအေ၀းကုိ စေနေန ့မလုပ္ေတာ့ပဲ ဗုဒၶဟူးေန ့က်င္းပရန္ ေျပာင္းေရြ ့သတ္မွတ္လုိက္သည္။ ယင္းအေၾကာင္းကုိ ဂဠဳန္ဦးေစာမသိ။ ၀န္ၾကီးအဖြဲ ့အစည္းအေ၀းသည္ စေနေန ့နံနက္ ၁၀ နာရီက်င္းပျမဲ က်င္းပေနသည္ဟု ထင္မွတ္ေနသည္။

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လ၏ တတိယေျမာက္ အစည္းအေ၀းကုိ ဇူလုိင္ ၁၆ ရက္ ဗုဒၶဟူးေန ့တြင္ က်င္းပရန္သတ္မွတ္ထားျပီး ျဖစ္ရံုမက အစည္းအေ၀းဖိတ္စာမ်ားကုိ ၀န္ၾကီးအသီးသီးထံသုိ ့ျဖန္ ့ေ၀ထားျပီးျဖစ္သည္။ သုိ ့ေသာ္ ဇူလုိင္ ၁၆ ရက္ ဗုဒၶဟူးေန ့တြင္ တုိင္းျပည္ျပဳလြတ္ေတာ္၏ ဆပ္ေကာ္မတီတစ္ခုျဖစ္ေသာ ဖြဲ ့စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပံုအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရး ေကာ္မတီအစည္းအေ၀းက်င္းပရန္ ၾကိဳတင္သတ္မွတ္ထားျပီးျဖစ္ေနသည္။ အစည္းအေ၀း ၂ ခုတုိက္ေနေၾကာင္းကုိ ကၽႊန္ေတာ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ထံသုိ ့သတင္းပုိ ့တင္ျပေသာအခါ ဗုိလ္ခ်ဳပ္က -

“လြတ္ေတာ္ေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းက အေရးၾကီးတယ္။ လူၾကီးေတြလည္း ပါေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီအစည္းအေ၀းကုိ ဒီတုိင္းပဲထား ၊ ကတ္ဘိနက္ အစည္းအေ၀းကုိေတာ့ စေနေန ့ေျပာင္းလုပ္လုိက္။ ၀န္ၾကီးေတြဆီလည္း ဖိတ္စာအသစ္ရုိက္ျပီး ေပးလုိက္။” ဟုအမိန္ ့ေပးလုိက္ရာ “မေမ့ႏုိင္ေသာ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္” ေန ့တြင္ အစုိးရအဖြဲ ့အစည္းအေ၀းက်င္းပျဖစ္သြားကာ ႏုိင္ငံေတာ္လုပ္ၾကံမႈၾကီးလည္းျဖစ္ပြားခဲ့ရပါေတာ့သည္။

*******************************************************

ဤသည္တုိ ့ကား ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္လဆန္းက အမွန္တစ္ကယ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ားျဖစ္ရာ ေန ့လယ္ပုိင္း ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကည့္ေသာအခါ အလြန္၀မ္းနည္းယူက်ံဳးမရ ျဖစ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ကံၾကမၼာ၏ လွည့္စားမႈ သုိ ့မဟုတ္ အလွည့္အေျပာင္းမ်ားကုိ ေတြ ့ရပါသည္။

ပထမအခ်က္အေနျဖင့္ အကယ္၍သာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက သူ၏ရုံးခန္းေရွ့မွ လက္နက္ကုိင္လံုျခံဳေရးတပ္စိတ္ကုိ ရုပ္သိမ္းရန္ အမိန္ ့မေပးခဲ့လွ်င္။

ဇူလုိ္င္ ၁၉ ရက္ေန ့က်ေတာ့ လူသတ္သမားအဖြဲ ့ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ ့အားလုပ္ၾကံရန္လာေသာအခါ လုံျခံဳေရးတပ္စိတ္နွင့္ တုိက္ပြဲျဖစ္ရံုသာရွိမည္။ လုပ္ၾကံမႈၾကီးေတာ့မျဖစ္ႏုိင္။ တုိက္ပြဲျဖစ္လွ်င္လည္း လံုျခံဳေရးတပ္စိတ္က လူအင္အား လက္နက္အင္အား ပုိေကာင္းသျဖင့္ လူသတ္သမားအဖြဲ ့အား တစ္ေယာက္မက်န္သုတ္သင္ေျခမႈန္းပစ္ႏုိင္မည္မွာ ေသခ်ာသည္။

အကယ္၍သာ တုိင္းျပည္ျပဳ လြတ္ေတာ္ဖြဲ ့စည္းပံုအေျခခံဥပေဒေရးဆြဲေရးေကာ္မတီက ဇူလုိင္ ၁၆ ရက္ေန ့တြင္ အစည္းအေ၀းက်င္းပရန္ ခ်ိန္းမထားခဲ့လ်င္ ၀န္ၾကီးအဖြဲ ့( ကတ္ဘိနက္) အစည္းအေ၀းကုိ ခါတုိင္းအပတ္စဥ္ က်င္းပေနက် ဗုဒၶဟူးေန ့ဇူလုိင္ ၁၆ ရက္တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဟူးေန ့တုိင္း က်င္းပေသာ ၀န္ၾကီးအဖြဲ ့အစည္းအေ၀းအေၾကာင္းမသိသူ ဂဠဳန္ဦးေစာသည္ သူ၏ လူသတ္သမားအဖြဲ ့အား ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန ့၊ စေနေန ့တြင္ လႊတ္မည္ျဖစ္သည္။ သုိ ့ျဖစ္လ်င္ ၀န္ၾကီးအစည္းအေ၀းမရွိ၍ လုပ္ၾကံမႈၾကီးလည္း ျဖစ္ပြားမည္မဟုတ္ေခ်။

အကယ္၍သာ လူသတ္သမားအဖြဲ ့သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္အား အတြင္း၀န္ရံုးတြင္ မလုပ္ၾကံပဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏ေနအိမ္ ( ဗဟန္းတာ၀ါလိန္းလမ္း ယခု ဗုိလ္ခ်ဳပ္တည္ရွိရာ ) တြင္ လာေရာက္လုပ္ၾကံပါက သူတုိ ့သည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရွိရာ အိမ္ေပၚထပ္သုိ ့ပင္တက္ႏုိင္မည္မဟုတ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၏အမိန္ ့ျဖင့္ ကၽႊန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္လက္နက္တပ္ဆင္ထားေသာ အိမ္ရွိ ရဲေဘာ္မ်ား ႏွင့္ ရင္ဆုိင္တုိက္ပြဲျဖစ္မည္။ ယင္းသုိ ့တုိက္ပြဲျဖစ္လ်င္ အိမ္မွ ျပည္သူ ့ရဲေဘာ္မ်ားသည္ ဘီဒီေအ တပ္မေတာ္ႏွင့္ ဖက္စစ္ေတာ္လွန္ေရး တပ္သားရဲေဘာ္မ်ားျဖစ္၍ လက္နက္ကုိင္တြယ္မႈ ကြ်မ္းက်င္သည့္အျပင္ တုိက္ပြဲအေတြ ့အၾကံဳလည္းရွိေသာေၾကာင့္ လူသတ္သမားအဖြဲ ့အား အလြယ္တကူပင္ တြန္းလွန္တုိက္ခုိက္ပစ္ႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။

သုိ ့ရာတြင္ လူသတ္အဖြဲ ့အစည္းသည္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္အိမ္သုိ ့မလာပဲ လက္နက္ကုိင္အေစာင့္မရွိေသာ အတြင္း၀န္ရံုးသုိ ့သြားေရာက္လုပ္ၾကံခဲ့သည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္လည္း လုပ္ၾကံၽမႈၾကီးျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ရသည္။

 ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခမ်ာ ဖခင္တုိ ့၏ၾကီးမာေသာ ေမတၱာအဟုန္ေၾကာင့္ လူမမယ္ရင္ေသြးငယ္မ်ားအတြက္ စုိးရိမ္မကင္းျဖစ္ကာ “လုိလုိမယ္မယ္ေပါ့ကြာ”ဟုဆုိျပီး ကၽႊန္ေတာ့္အား အိမ္မွ ရဲေဘာ္မ်ားအား လက္နက္တပ္ဆင္ခုိင္းခဲ့သည္။ သူ ့ကုိယ္သူ အတြက္ေတာ့ လံုး၀မစုိးရိမ္ပဲ “ငါကေသရမွာလည္း မေၾကာက္ဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း ငါ့ကုိလုပ္ၾကံမွာမဟုတ္ပါဘူး” ဟုေျပာခဲ့ရွာသည္။ သုိ ့ေသာ္ တစ္ကယ္က်ေတာ့ သူထင္သလုိျဖစ္မလာခ့ဲ။ သူခ်စ္ျမတ္ႏုိးေသာ ရင္ေသြးငယ္မ်ား ဘာမွမျဖစ္ပဲ သူကုိယ္တုိင္ကသာ ၁၉-၇-၁၉၄၇ ေန ့က မရႈမလွ ေရတိမ္နစ္က်ဆံုးခဲ့ရရွာသည္။

ကံတရားက ဗုိလ္ခ်ဳပ္နွင့္တကြ ကၽႊန္ေတာ္တုိ ့ႏုိင္ငံသားအားလံုးကုိ ဒဏ္ခတ္သလုိ ပ်က္ရယ္ျပဳ လွည့္စားလုိက္ျခင္းေပလား။
ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား၏ အဆံုးအမ အရ ကံ ၊ ကံ၏အက်ိဳးကုိ ယံုၾကည္ရမည္ကုိ ညႊန္ျပထားပါသည္။ ထုိ ့ေၾကာင့္ မည္သုိ ့မွ မေမ့ႏုိင္ေသာ ဇူလုိင္ ၁၉ ရက္ ၊ စေနေန ့က ျဖစ္ရပ္အေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္းသတိရမိတုိင္း “သတၱ၀ါမွန္သမွ် ကံစီမံ ဖန္တီးရာသာ လုိက္နာ နာခံေနၾကသည္ပါတကား” ဟူေသာ အဂၤုတၱရနိကာယ္ အဘိဏွသုတ္ေတာ္လာ တရားသေဘာအတုိင္းဆင္ျခင္ႏွလံုးသြင္း၍ သံေ၀ဂဥာဏ္ပြားမ်ားၾကရန္သာ ရွိပါေတာ့သတည္း။

စတုိင္သစ္မဂၢဇင္း
ဇူလုိင္လ ၁၉၉၅

၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ ၊ တကၠသိုလ္ေန၀င္း ေရးသားထုတ္ေ၀ေသာ “ျပည္ေထာင္စုဗိသုကာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း” စာအုပ္ မွ ေကာက္ႏုတ္ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္ခင္ဗ်ာ။

မွတ္ခ်က္။

ယခုကဲ့သုိ ့ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ျဖစ္ရပ္မ်ားကုိ ကုိယ္တုိင္စာရုိက္၍ ေကာက္ႏုတ္ကူးယူေဖာ္ျပျခင္းသည္ စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ား ႏွင့္ ေနာင္လာေနာင္သားမ်ား မွတ္သားၾကေစရန္အလုိ ့ဌာျဖစ္ပါသည္။ ဤျဖစ္ရပ္မွန္စာေပမ်ားမွာ ယခုေခတ္အခါတြင္ အလြန္ရွားပါးေနေသာေၾကာင့္ ကၽႊန္ေတာ္အခုလုိ ကုိယ္တုိင္စာရုိက္ကာ အမ်ားျပည္သူမ်ားဖတ္ရႈႏုိင္ေအာင္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ထူးတင့္ႏုိင္
၁၃-၇-၂၀၁၂
ေန ့လည္ ၄း၃၀

ဆင္ျခင္စရာ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးပါ Ven Ravika





Ven Ravika  ေဖ့ဘုတ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါတယ္


၁။ ဘာသာေရးကိုင္း႐ိႈင္းတာနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးကၽြမ္းက်င္မႈဟာ တျခားစီပါ။ ဦးႏုက ဘာသာေရးနဲ႔ လူေတြကို စုတယ္။ ေနဝင္းက အရက္၊ မိန္းမ၊ အာဏာနဲ႔ လူစုတယ္။ မဟုတ္တဲ့ေခတ္မွာ လူမိုက္က အရာေရာက္တာမို႔ ဦးႏုက ျပဳတ္ရတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမွာ အေလွ်ာ့ေပး႐ုံနဲ႔ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တယ္ဆိုရင္ ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ႏိုင္ငံမွာမွ စစ္တပ္ထားစရာ လိုမွာမဟုတ္။

၂။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျပည္တြင္းမွာ ျပည္သူတို႔ရဲ႕ေထာက္ခံမႈကို ရထားတယ္။ ျပည္ပမွာဆို ေထာက္ခံမႈ ပိုရတယ္။ အတိုက္အခံေတြက သူတေယာက္ထဲကို အားကိုးေနသလို ျဖစ္ေနတယ္။ ဒု-သမၼတမ်ား ျဖစ္မလား၊ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒မ်ား ျဖစ္မလား ဒီမိုသမားေတြ ခန္႔မွန္းရတာလည္း အေမာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒု-သမၼတေနရာကို တပ္မေတာ္သားကိုယ္စားလွယ္မ်ားက အဆိုျပဳရမွာဆိုေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ သိပ္ထားလို႔ မရေတာ့။ ျပည္သူတို႔ရဲ႕မဲနဲ႔ တက္လာတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြလည္းမဟုတ္ေတာ့ သူတို႔တင္သြင္းတဲ့ ဒု-သမၼတလည္း ျပည္သူ႔သမၼတ မဟုတ္။ စစ္တပ္အတြက္ ဒု-သမၼတသာ ျဖစ္တယ္။ အခု ဦးျမင့္ေဆြကို ေရြးတယ္လို႔ သတင္းထြက္ေနၿပီ။

၃။ သိန္းစိန္အစိုးရဟာ အျပင္ပန္းအားျဖင့္ ေပ်ာ့ေပ်ာင္းတယ္ ထင္ရေပမယ့္ နအဖထက္ မာတဲ့ အစိုးရပါ။ အတိုက္အခံမ်ားကို လမ္းဖြင့္ေပးတာထက္ သူတို႔ လမ္းပြင့္ဖို႔က အဓိကပါ။ အခုေနအခါမွာ ျမစ္ဆုံဆည္ကို ျပန္ေဆာက္ေနၿပီ။ အေမရိကန္တို႔နဲ႔ စီးပြားေရးစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီ။ တ႐ုတ္နဲ႔ အေမရိကန္ မတူပုံကို စာေရးသူတို႔ သိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားေရးသမားဟာ စီးပြားေရးသမားပါပဲ။

ဒီ ၃ ခ်က္ကို စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ အေျဖထုတ္ၾကည့္ပါ။ အျပန္အလွန္သုံးသပ္ရရင္ ...

၁။ ဦးျမင့္ေဆြကို ဒု-သမၼတအျဖစ္နဲ႔ ေရြးတယ္ဆိုတာ သန္းေရႊေခတ္ မကုန္ေသးဘူးဆိုတာ ျပတယ္။ ဦးျမင့္ေဆြ ဒု-သမၼတျဖစ္ျခင္းမွာ ေကာင္းတဲ့အလားအလာမဟုတ္ဘဲ သန္းေရႊ မေသမခ်င္း သိန္းစိန္အစိုးရက ဘာမွ မလႈပ္ရဲေသးဘူးဆိုတဲ့သေဘာကို ျပေနတယ္။

၂။ လႊတ္ေတာ္ထဲဝင္တာ အတိုက္အခံလုပ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူးလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာတယ္။ စစ္တပ္နဲ႔ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးေတြက အတိုက္အခံလုပ္မွာကို ဆင္ေဝွ႔ရန္ေရွာင္ျခင္းသာျဖစ္တယ္။

၃။ ႐ိုဟင္ဂ်ာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တိုင္းရင္းသားမဟုတ္ဘူးလို႔ အစိုးရက ေၾကညာတယ္။ မသိဘူးလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျဖတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ဘက္စလုံးက ျပည္သူတို႔ရဲ႕ ၿငိဳျငင္ျခင္း၊ ကမၻာက မ်က္ေစာင္းထိုးျခင္းကို ေရွာင္ရွားေနၾကတယ္။

၄။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးအစိုးရက ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အမာခံမ်ားကို တိတ္တဆိတ္ တည္ေဆာက္ေနၿပီး လက္ရွိလႊတ္ေတာ္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မေျပာပေလာက္တဲ့ စြမ္းေဆာင္မႈသာ ရွိႏိုင္မွာျဖစ္လို႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကလည္း ၂၀၁၅ ခု အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲကိုသာ ပစ္မွတ္ထားေနပုံရတယ္။

၅။ ျပည္ပႏုိင္ငံမ်ားမွာ အင္အားရွိၿပီး ဆုံးျဖတ္ႏိုင္စြမ္း၊ လုပ္ႏိုင္စြမ္း၊ ဆုံးျဖတ္ရဲ၊ လုပ္ရဲတဲ့ အစိုးရနဲ႔ပဲ ပူးေပါင္းလိုၾကတယ္။ ျပည္သူတို႔ရဲ႕သေဘာဆႏၵကို အျမဲတမ္းယူေနရင္ ျပည္ပအစိုးရမ်ားကလည္း သိပ္မႀကိဳက္ၾက။ သိန္းစိန္အစိုးရမွာ ဒီအဂၤါရပ္မ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က လူထုေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လို႔ ျပတ္သားမႈ အားနည္းတယ္၊ မက္လုံးမရွိ၊ အခြင့္ထူးမေပး။ ဒါေတြဟာ အမွန္တရားျဖစ္ေပမယ့္ သံတမန္ေရးမွာ အဖုအထစ္မ်ား ျဖစ္တတ္တယ္။

အျပန္အလွန္သုံးသပ္ရင္ ဒီအခ်က္ေတြကို ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဖြဲ႔တိုင္းက လူအ လူနေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔တြက္ေရးနဲ႔သူ ရွိၾကပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္စားဝင္ၿပီး တြက္ၾကည့္ရရင္ ...

၁။ တိုင္းရင္းသားေတြက အစိုးရကို အယုံအၾကည္ အမွန္တကယ္ မရွိ။ အေျခအေနအရ အပစ္ရပ္ထားရတဲ့ ပုံပါ။ အခ်ဳိ႕က ဘာမွမလုပ္ဘဲ ပင္လုံကဲ့သို႔ ညီလာခံကို ေစာင့္ေနပါ့မယ္။ အခ်ဳိ႕ကေတာ့ အင္အားေမြးေနပါလိမ့္မယ္။ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ဝုန္းဒိုင္းျပန္ၾကဲမယ္။ အေျခအေနေကာင္းရင္ အမတ္လုပ္ခ်င္လုပ္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာတခု ရွိတယ္။ သူတို႔ဟာ တန္းတူေရးကို တန္းတူေရးမရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္မွာ မရႏိုင္ဘူးဆိုတာပဲ။ ဒါကို သူတို႔ သိၾကတယ္။ သိၾကေပမယ့္လည္း အဲဒီဆုံမွတ္ေရာက္ရင္ သူတို႔အခ်င္းခ်င္း ထပ္ကြဲၾကပါဦးမယ္။ သူတို႔မွာ ႏိုင္ငံေရးဥေသွ်ာင္တခု၊ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္တခု ထူေထာင္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရွိပါ။ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ သူတို႔က အခရာက်ေပမယ့္ အစိုးရကို ျပဳတ္က်ေအာင္ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ႏိုင္သူမ်ား မဟုတ္လို႔ သူတို႔ နည္းနည္းလႈပ္ရင္ အစိုးရက နည္းနည္းပစ္ေကၽြးတဲ့စနစ္ကို ဆက္ၿပီး က်င့္သုံးသြားမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ (ပစ္ေကၽြးတယ္ဆိုေတာ့ ေသနတ္ေရာ ပါတီ၊ ပုဂၢဳိလ္ေရးအခြင့္အေရးပါ ပါဝင္တယ္၊ အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ မပါ)

၂။ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို က်ိန္ေသႏိုင္မယ္လို႔ တြက္ထားပုံရတယ္။ အျပတ္အသတ္ မႏိုင္ခဲ့ရင္လည္း အျခားအတိုက္အခံမ်ားနဲ႔ ညြန္႔ေပါင္းဖြဲ႔ဖို႔ ႀကဳိးစားပါလိမ့္မယ္။ ဒီခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ၂၀၁၅ မွာ အစိုးရဖြဲ႔ႏိုင္မယ္လို႔ ယူဆၾကမွာျဖစ္တယ္။ ေလာေလာဆယ္မွာ ျပည္ပရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈကို အကန္႔အသတ္နဲ႔ ႀကိဳဆိုတဲ့သေဘာကို ျပသၿပီး ယင္းရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈဟာ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲကို အေထာက္အကူျပဳတဲ့ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္ မၾကာခဏ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုပါတယ္။ ဒါဟာ သိန္းစိန္အစိုးရကို အျပည့္အဝ မယုံသလို လာေရာက္တဲ့ ႏိုင္ငံသားျခားမ်ားကိုလည္း သတိနဲ႔ လက္ခံတဲ့သေဘာ၊ ဒီခ်ဳပ္ကို အေထာက္အကူျပဳေစလိုတဲ့ သေဘာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈဟာ လူထုကို တိုက္႐ိုက္အက်ဳိးျပဳမွပဲ ဒီခ်ဳပ္မူဝါဒကို အေထာက္အကူျပဳရာေရာက္မွာမို႔ ဒါေတြဟာ ဒီခ်ဳပ္အတြက္ အင္မတန္ အေရးႀကီးပါတယ္။

၃။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးအေနနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ လိမၼာပါးနပ္စြာ ဆက္ဆံႏိုင္ပုံပါပဲ။ ၂၀၁၅ ခု ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တကယ္လို႔ သူတို႔ရႈံးခဲ့ရင္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားနဲ႔ အတိုက္အခံပါတီအခ်ဳိ႕နဲ႔ ညြန္႔ေပါင္းဖြဲ႔ဖို႔ သူတို႔မွာလည္း အၾကံရွိပုံရပါတယ္။ ညြန္႔ေပါင္းဖြဲ႔ဖို႔လည္း အမတ္ဦးေရ မလုံေလာက္ရင္ေတာ့ အင္အားေကာင္းတဲ့ အတိုက္အခံပါတီအျဖစ္နဲ႔ ရပ္တည္ႏိုင္ဖို႔ သူတို႔ ႀကိဳးစားၾကပါလိမ့္မယ္။ စစ္တပ္အမတ္မ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲဝင္စရာ မလိုဘဲ ဒု-သမၼတတဦး အဆိုတင္သြင္းခြင့္ရထားလို႔ အစိုးရအဖြဲ႔ကိုေရာ လႊတ္ေတာ္ကိုပါ ေကာင္းေကာင္းဒုကၡေပးႏိုင္ပါတယ္။ လက္ရွိရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားမွာ ျပည္သူမ်ားကို အက်ဳိးျပဳတယ္ထားဦး၊ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ရင္ သူတို႔ခ႐ိုနီမ်ားနဲ႔ပဲ ခ်ဳပ္ဆိုထားရလို႔ ဒီခ်ဳပ္ လက္လွမ္းမမီတဲ့ကိစၥေတြ ျဖစ္တယ္။ ရပ္ကြက္ေက်းရြာမွာကအစ ထႂကြေသာင္းက်န္းဖို႔ လူၾကမ္းေတြကို ငွားဖို႔ သူတို႔ခ႐ိုနီေတြမွာ ေငြအရင္းအျမစ္ အလုံအေလာက္ရွိတယ္။ ဒီခ်ဳပ္ရဲ႕ပထမသက္တမ္းကို ေကာင္းေကာင္း ဖ်က္ဆီးပစ္ႏိုင္မွာပါ။

ဒီေတာ့ သိန္းစိန္အေနနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ကို ျဖဳတ္ႏိုင္ဖို႔ ...

၁။ တ႐ုတ္ေတြ ေက်နပ္ဖို႔ သူဟာ ေဂါဗာေခ်ာ့ဗ္ မဟုတ္ေၾကာင္း ျပဖို႔ စီမံကိန္းအခ်ဳိ႕ကို ျပန္ဖြင့္ေပးရပါ့မယ္။ ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းကိုလည္း စည္းကမ္းျပည့္ဝေစမွာပါလို႔ ကတိေပးပါလိမ့္မယ္။ သူတို႔အစိုးရဟာ အျပင္ပန္းအေနနဲ႔ ခပ္ေပ်ာ့ေပ်ာ့ျဖစ္ေပမယ့္ 7th July လိုမ်ဳိး က်ဳပ္တို႔ ခြင့္မျပဳရင္ ဘာမွ လုပ္လို႔မရေသးဘူးလို႔ တ႐ုတ္ကို အသိေပးခဲ့ပါၿပီ။ အမွန္တကယ္လည္း သူတို႔ ခြင့္မျပဳရင္ ဘာမွ လုပ္လို႔မရေသးပါဘူး။

၂။ ကုလသမဂၢ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ၿဗိတိန္ အပါအဝင္ အေနာက္ႏိုင္ငံအစိုးရမ်ားဆီက ေငြခ်ဴလို႔ရေအာင္၊ အမွတ္ရေအာင္၊ ေထာက္ခံမႈရေအာင္ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားကို ဧည့္ႏိုင္ငံသားမ်ားအျဖစ္ လက္ခံဖို႔ ေသခ်ာသေလာက္ပါပဲ။ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေရးကို အသုံးခ်ၿပီး ကမၻာ့အလယ္မွာ အတုိက္အခံမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားမ်ား မ်က္ႏွာပ်က္ေအာင္ လုပ္ပါလိမ့္မယ္။

၃။ တိုင္းရင္းသားမ်ားက တ႐ုတ္ျပည္နယ္ေတြအဆင့္ေလာက္ သေဘာတူခဲ့ရင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားကို သူတို႔အခြင့္အေရး ေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြဟာ ေပးဆပ္မႈမရွိဘဲ သူတို႔ေပးမွာမဟုတ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ က တိုင္းရင္းသားမ်ားကို အသုံးခ်ၿပီး ဒီခ်ဳပ္ကို အက်ပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးၿပီ။ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ဒီခ်ဳပ္ကို အသုံးခ်ၿပီး သူတို႔က တိုင္းရင္းသားမ်ားနဲ႔ ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားကို ျမဴဆြယ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီ။ ေနာက္ႏွစ္အနည္းငယ္မွာ တိုင္းရင္းသားမ်ားကိုပဲ ျပန္အသုံးခ်ၿပီး လႊတ္ေတာ္ေရာက္ ဒီခ်ဳပ္ကို ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဦးမွာပါ။

လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လႊတ္ေတာ္က်ဳံးထဲ သြင္းခဲ့ၿပီမို႔ သန္းေရႊအတြက္ေရာ သိန္းစိန္အတြက္ပါ စိတ္ေအးရပါၿပီ။ တိုင္းျပည္အတြက္ အသုံးခ်ခံရရင္လည္း ဝန္မေလးပါလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ ေရႊမန္း၊ ေဌးဦး၊ သိန္းစိန္တို႔ကို အျမင္ကပ္တယ္ရယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နားမွာ ရစ္သီရစ္သီနဲ႔ ငါးခူျပံဳး ျပံဳးေနပုံေတြကို ျမင္ရင္ မနည္း တရားႏွလုံးသြင္းရပါတယ္။ လြတ္ေတာ္ေရာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဥပေဒျပင္ေရး၊ ဥပေဒစိုးမိုးေရး၊ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရး ၃ ရပ္ကို ပညာသားပါပါနဲ႔ လိမၼာပါးနပ္စြာ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ ေျဖစရာရွိႏိုင္ေသးတယ္။ ဒါေတြက ဒီမိုကေရစီအုတ္ျမစ္ျဖစ္လို႔ အေရးႀကီးတယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲ ေရႊမန္းၾသဝါဒကို နားေထာင္ၿပီး မေျပာပေလာက္တဲ့ ႏွာစီးေခ်ာင္းဆိုးဥပေဒမ်ားနဲ႔သာ အလုပ္႐ႈပ္ခဲ့သည္ရွိေသာ္ ရင္က်ဳိးရပါၿပီ။

Ven Ravika
(ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္စာမ်က္ႏွာမွ ...)

ျမန္မာသံေတာ္ဆင့္ အပတ္စဥ္ သတင္း

HTWD

ဘယ္လုိပဲေသေသ၊ဘယ္သူပဲသတ္သတ္ နတ္ကေတာ့နတ္

ေရးသားသူ-ေမာင္သာခ်ဳိ   -  7Day News Journal မွ ကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါတယ္..။

(တစ္)
    ကြၽန္ေတာ္ မႏၲေလးကေန ေျမာက္ဘက္တစ္လႊား ၿမိဳ႕ရြာမ်ား ရွိရာဆီသို႔ စာေပေဟာေျပာပဲြကို အေျခခံကာ တစ္ခါတစ္ခါ ခရီး သြားျဖစ္ပါသည္။ ကားက မႏၲေလး ေတာင္ကို၀ိုက္ၿပီး အုတ္က်စ္
ေက်ာ္ေအး မႏၲေလး၊ ရတနာပုံမႏၲေလး၊ စည္မ်က္ႏွာကဲ့သို႔ ညီညာပါေပသည္ဆိုေသာ မႏၲေလး၏ ေျမာက္ ဘက္ကိုထြက္လုိက္ေတာ့ဒ႑ာရီေတြ ဒ႑ာရီေတြက လူကို ေစာင့္ႀကိဳေနလုိက္ၾကတာ။
    မႏၲေလး မတၱရာကားလမ္း အတုိင္း ေျမာက္ယြန္းယြန္းသို႔ ထြက္လာၾကေသာအခါ ငါးမုိင္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ေျခာက္မုိင္မရွိတရွိ ေလာက္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေတာင္ ေတာ္သခင္မနတ္(သို႔မဟုတ္)မေရႊဥနတ္စံျမန္းရာ မေရႊဥေတာင္ကို လွမ္း၍ျမင္ရပါၿပီ။ ထို႔ေနာက္သုံး၊ေလးမုိင္မရွိတရွိ ဆက္ေမာင္း
လုိက္ျပန္ေတာ့ ကားလမ္း၀ဲဘက္ မွာ ေတာင္ျပဳန္းရြာသို႔ဆိုတဲ့ ေတာင္ျပဳန္းမင္းညီေနာင္ဆီသို႔ သြားရာ လမ္းခဲြကေလး။ ေရွ႕ဆက္တက္ ေတာ့ မတၱရာ။ ေရွ႕ဆက္တက္ ေတာ့ စဥ့္ကူး။ ေရွ႕ဆက္တက္ ေတာ့ သပိတ္က်င္းမုိးကုတ္လမ္း ခဲြ။ ေရွ႕ဆက္တက္ေတာ့ ပန္းပဲ ေမာင္တင့္တယ္ရဲ႕ တေကာင္း။ ၿပီးေတာ့ ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းအ ေနာက္ဘက္သို႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ လုိက္ေသာအခါ ထီးခ်ဳိင့္တဲ့။ ကသာတဲ့။ သည့္ေနာက္မွာျဖင့္ ကခ်င္ျပည္နယ္က မိႈင္းမို႔ ဆုိင္းညိဳ႕ စြာ ေစာင့္ႀကိဳေနလ်က္။
    ေအာ္..မႏၲေလး မတၱရာ ကားလမ္း၀ဲယာမွာကလည္း ပုဂံ ဘုရင္တို႔ႏွင့္ ပတ္သက္ဆက္စပ္ ရာဒ႑ာရီ အတိုအထြာ အစအန ေတြက ျပန္႔က်ဲလို႔ပါကလား။

(ႏွစ္)
    ျမန္မာျပည္က နတ္ပဲြေတြ ထဲမွာ ေတာင္ျပဳန္းပဲြကျဖင့္ ေတာ္ ေတာ့ကို စည္ကားၿပီးေတာ္ေတာ္ လည္း နာမည္ႀကီးပါသည္။ ပန္း ဆက္သမားကိုဗ်တၱႏွင့္ ပုပၸါးသူ ပန္းစားဘီလူးမ မယ္၀ဏၰတို႔၏ သားႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ မင္းႀကီးမင္းေလးအျဖစ္ နာမည္ႀကီး ေသာ ေရႊဖ်ဥ္းႀကီး ေရႊဖ်ဥ္းေလးတို႔ ကို ပူေဇာ္ပသၾကသည့္ ပဲြပဲျဖစ္ပါသည္။
    ေတာင္ျပဳန္းမင္းညီေနာင္ ႏွစ္ပါးနတ္ျဖစ္သြားၾကပုံ ဒ႑ာရီ ဇာတ္လမ္းက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔လူမ်ဳိး
ႏွင့္ အထိအေတြ႕မ်ားပါသည္။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္ရာ၀င္ပုံျပင္ အျဖစ္ နားေထာင္ခဲ့ၾကရသည္။ေနာက္ေတာ့ အသဲခ်ဲ႕စက္ထဲက ေန နားဆင္ခဲ့ၾကရသည္။ ေနာက္ ဇာတ္သဘင္စင္ျမင့္ေပၚက တင္ ဆက္ကျပမႈမ်ားကို ေငးေမာၾကည့္ ႐ႈခဲ့ၾကရသည္။ ထို႔ျပင္ ၀တၳဳကဗ်ာ နတ္ကိုးကြယ္ယုံၾကည္မႈဆုိင္ရာ စာမ်က္ႏွာမ်ား။ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု မတူၾက။ သိုးကာသီကာ အကဲြကဲြ အျပားျပား အျခားျခား အနားနား။
    ဗ်တၱဆီကေန နည္းနည္း ကေလး ျပန္စၾကည့္ၾကပါစို႔။ အ ေနာ္ရတာ၏ ပုဂံတပ္မေတာ္ႀကီး သထုံသို႔၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္စဥ္ ဗ်တၱက်ဆုံးသည္ဟု ဆုိသည္။ တခ်ဳိ႕က အေနာ္ရထာမင္းထံ ပန္း အဆက္ေနာက္က်၍ ကြပ္မ်က္ခံ ရသည္ဟု ဆုိသည္။
ပုပၸါးသူ မယ္၀ဏၰကလည္း ခင္ပြန္းသည္ ဗ်တၱေသဆုံးသည့္ သတင္းၾကား၍ ရင္ကဲြနာက်၍ ေသရသည္
ဟု ဆုိသူက ဆုိသလုိ သားႏွစ္ေယာက္အသတ္ခံရၿပီးကာမွ လင္ေသသားဆုံးျဖစ္ကာ ရင္ကဲြနာ
က်ရေၾကာင္း ဆုိသူက ဆုိျပန္ပါသည္။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္သူက ပုပၸါး မယ္ေတာ္နတ္။
    ပန္းေတာ္ဆက္ ဗ်တၱတို႔ မယ္၀ဏၰတို႔၏ သားႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ ေရႊဖ်ဥ္းႀကီး ေရႊဖ်ဥ္း ေလးတို႔ကမူ ပုဂံနန္းတြင္းသို႔ ေရာက္ကာ အေနာ္ရထာမင္းထံ ၌ အမႈထမ္းပါသည္။ အေနာ္ရ ထာမင္း တ႐ုတ္ျပည္ ဥတည္ ဘြားဘုရင္ဆီမွအျပန္ ဧရာ၀တီ ကိုစုန္လ်က္ ျပန္ဆင္းလာရာ ေက်ာက္စည္အရပ္ ၀ါးရင္းတုတ္ ေက်းရြာအနီးတြင္ ယုံၾကည္ေတာ္ မမူ၍ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ကို ကြပ္ မ်က္ေၾကာင္း ဦးကုလားတို႔ မွန္ နန္းတို႔ တြင္းသင္းတို႔ ရာဇ၀င္အ ေစာင္ေစာင္က ဆုိပါသည္။ သို႔ေသာ္ အေနာ္ရထာမင္းက ေတာင္
ျပဳန္းရြာ၌ ဂူဘုရားတစ္ဆူတည္ခိုင္းရာ မူး႐ူးေသာင္းက်န္းေပ်ာ္ပါးေန ၾကေသာ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္က အုတ္ခဲစီရန္ တာ၀န္လစ္ဟင္း သျဖင့္ အုတ္ႏွစ္ခ်ပ္လပ္ေလရာ က်န္စစ္သားကို ဆုံးမခုိင္းသျဖင့္ က်န္စစ္သားက လည္မ်ဳိကိုတုတ္ တိုျဖင့္ ႐ိုက္သတ္၍ ညီေနာင္ ႏွစ္ ေယာက္ ေသေၾကရေၾကာင္း ေရးၾကသားၾက ကျပတင္ဆက္ၾကသည္ မ်ားကလည္း မ်က္ရည္လြယ္ေသာ ပရိသတ္အတြက္ လြမ္းေမာဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။
    ဆရာမႀကီး ေဒၚခင္မ်ဳိးခ်စ္ ကမူ သူ႔ ပုဂံသူရဲေကာင္းမ်ား ၀တၱဳ ထဲ၌ ကသာေရႊလီသစ္ေတာႀကီး မ်ားထဲ၌ ေမာင္ရင္ေမာင္အမႈ ထမ္းေနစဥ္ ဇနီးသည္ မေရႊဥကို ပါ ေခၚသြားခဲ့ၿပီး အတူေနၾကရာ သစ္ခုိးသူေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္တို႔ႏွင့္ ေတြ႕ဆုံၿပီး ေရႊဖ်ဥ္းေလးက မေရႊဥ ကို အဓမၼႀကံစည္သျဖင့္ ႐ုန္းရင္း ဆန္ခတ္ျဖစ္ကာ ေမာင္ရင္ေမာင္ မေရႊဥလည္းေသ က်န္စစ္သား ႏွင့္ သူ႔စစ္သည္မ်ားေရာက္လာ ကာ ၀င္ေရာက္ထိုးႏွက္မႈေၾကာင့္ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္လည္း ေသရ သည့္ဇာတ္ကြက္ကို ထည့္ေရး ထားသည္ကို ေတြ႕ႏုိင္ပါသည္။ ထား။
    မည္သို႔ပင္ေသေသ ေရႊ ဖ်ဥ္း ညီေနာင္တို႔ အစိမ္းေသေသကာ မကြၽတ္မလြတ္ႏွင့္ နတ္ျဖစ္ၾက သျဖင့္ အေနာ္ရထာမင္း ေဖာင္ ေတာ္ျဖင့္ဆက္လက္စုန္ဆင္းစဥ္ တက္မကို ကိုင္ကာတားထားၿပီး အပိုင္စားေတာင္းရာ ေတာင္ျပဳန္း ရြာ ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရား၌ နတ္ ကြန္းေဆာက္၍ေနေစ၊ ေက်ာ္ စည္ရြာ တစ္တန္းက လူတုိ႔ပူေဇာ္ ရာျဖစ္ေစ စသည္ စသည္ျဖင့္ အ မိန္႔ခ်မွတ္႐ုံမက အေရွ႕ဘက္ကို ေက်ာက္ဆီမီးလက္ ႏြားလား ေတာင္႐ုိးမအထိ၊ အေနာက္ဘက္ ကို ဧရာ၀တီအထိ၊ ေတာင္ဘက္ ကို ေရႊၾကက္ယက္ဘုရားအထိ အ ပုိင္စားေပးေၾကာင္းလည္း နတ္ သမုိင္း အမ်ဳိးမ်ဳိးတုိ႔က ေရးသား ေလ့ရွိပါသည္။
    ဤတြင္ မေရႊဥ ေသပုံ မူကဲြ တစ္ခုကလည္း စိတ္၀င္စားဖြယ္ ျဖစ္ပါ၏။ သူက မႏၲေလး မတၱရာ ကားလမ္းေဘး အင္က်င္ရြာက သူႀကီးဦးေရႊသီး ေဒၚအိုဇာ၏ သမီး။ ေတာင္ျပဳန္းရြာသားကိုရင္ ေမာင္ႏွင့္ အေၾကာင္းပါ။ ကိုရင္ ေမာင္ မဲဇာသို႔သစ္ေဖာင္ခ်ရန္ အ သြား အစိမ္းေသ ေရႊဖ်ဥ္းေလးက နတ္ဘ၀ႏွင့္ ေရာက္လာကာ ေမတၱာကို အဓမၼေတာင္းဆုိရာ လက္မခံ၍ ေရႊဖ်ဥ္းေလးက စီး ေတာ္က်ားႏွင့္ တုိက္သတ္ရာ ေသ ေသာ္နတ္ျဖစ္သည္ဟု ယုံၾကျပန္ပါ၏။
    မည္သို႔ပင္ ေသသည္ျဖစ္ ေစ မေရႊဥဘက္က စဥ္းစားၾကည့္ ေတာ့ ေတာင္ျပဳန္းမင္းညီေနာင္ က စိတ္နာစရာျဖစ္ပါသည္။ သို႔ ေၾကာင့္ ေတာင္ျပဳန္းပဲြက်င္းပ သည့္ ရက္မ်ားတြင္ မေရႊဥေတာင္ မေရႊဥနတ္ကြန္းထဲက မေရႊဥနတ္ ႐ုပ္ကို ေတာင္ျပဳန္းပဲြက်င္းပရာ ရြာ ကိုေက်ာခိုင္းသည့္အေနအထား မ်ဳိးျဖင့္ ထားေပးၾကရသည္ဟု ဆုိ ပါသည္။
    ''ေအာ္ ...ေတာင္ေတာ္ သခင္မ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္..  ယံုၾကည္သူေတြက လုပ္ေပးၾကရ တာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ေျပာရဦးမယ္.. မေရႊဥက သရဖီပန္း သိပ္ႀကိဳက္တာတဲ့ ..ဒါမို႔လို႔ တေပါင္း တန္ခူး သရဖီေတြ ပြင့္ၿပီဆိုမွျဖင့္ ..က်ဳပ္တို႔အရပ္မွာ ပန္းေကာက္ ပဲြဆိုၿပီး လုပ္ၾကသပေတာ္ရယ္''
       ေဒသခံ ရြာသူႀကီးက မႏၲေလး မတၱရာ ကားလမ္းေပၚ မွာ ကြၽန္ေတာ့္ကို သည္လုိေျပာဖူး ပါသည္။ ဆရာႀကီး ေဒါက္တာ သန္းထြန္းတို႔လို တကယ့္သမုိင္း ဆရာႀကီးတို႔ ဘယ္လိုမွ လက္မခံ ႏုိင္ေသာ အေၾကာင္းျခင္းရာေတြ မို႔ ဒ႑ာရီဟု ဆုိရေသာ္လည္း သည္ဒ႑ာရီက ေၾကကဲြလြမ္းဆြတ္ စရာ ဒ႑ာရီျဖစ္၍ ေနပါသည္။
        ေအာ္ မႏၲေလး မတၱရာ ကားလမ္း၀ဲယာက မေရႊဥေတာင္ ႏွင့္ ဟိုးေတာင္ျပဳန္းရြာကေလးက ျမဴေတြထဲမွာ ဆုိင္းမႈိင္းလုိ႔။ တစ္ ခါတစ္ခါ ေလနီၾကမ္းႀကီးေတြ ဆင္လာၿပီဟုဆိုလွ်င္ ေလကပင္ နီရဲေနသေယာင္ ထင္ရတတ္ သည္။ ေအာ္...ေတာင္ျပဳန္း။

(သုံး)
    ေတာင္ျပဳန္းပဲြက ၀ါေခါင္ လဆန္း ၈ ရက္ကေန ၀ါေခါင္ လျပည့္အထိ က်င္းပေသာ နတ္ပဲြ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ပထမေန႔ကန္ ေတာ့ခံ၊ ဒုတိယေန႔ ကန္ေတာ့ခံ၊  တတိယေန႔ ညညီလာခံ၊ စတုတၳ ေန႔ ခ်ဳိးေရေတာ္သုံး၊ ပဥၥမေန႔ နန္း တက္ပဲြ၊ ဆ႒မေန႔ ယုန္ထိုး၊ သတၱမေန႔ ထိန္ခုတ္၊ အ႒မေန႔ ေရႊဘုံဆင္း ဟူ၍က်င္းပေသာ ပဲြ လည္း ျဖစ္ပါသည္။
    တစ္ႏိုင္ငံလုံးက နတ္ကိုး ကြယ္သူေတြ၊ နတ္ကေတာ္ေတြ၊ သူေတာင္းစားေတြ၊ ေစ်းသည္ ေတြ၊ ခါးပိုက္ႏႈိက္ေတြ၊ အမူး သမားေတြ၊ ကေလးေတြ၊ မိန္းမ ေတြ ကားနဲ႔ ရထားနဲ႔ အေရာက္ လာၾကေသာ ပဲြလည္းျဖစ္ပါ သည္။ ယုံၾကည္သူေတြ မ်ားျပား လြန္းလို႔ မႏၲေလး၊ မတၱရာ အထူး ရထားကိုပင္ ေျပးဆဲြခုတ္ေမာင္း ေပးရသည္ မဟုတ္ပါလား။ ၀ါ ေခါင္လ ဇြန္ပန္းပြင့္မ်ားနဲ႔အၿပိဳင္ ကန္ေတာ့ပဲြေရာင္းသည့္ဆုိင္၊ ေဗာင္းေတာ္ေခၚ ပ၀ါေရာင္း သည့္ဆုိင္၊ ကနားတဲေတြ၊ ကေရ ကရာမုန္႔၊   စလူမုန္႔၊  အႏူဆုပ္မုန္႔ ဆုိင္ေတြၾကားထဲမွာ လူေတြ လူ ေတြ။ ကန္ေတာ့ခံဖို႔၊ ကန္ေတာ့ဖို႔၊ နတ္ေမးဖို႔၊ ပသဖုိ႔။
    ေခတ္သစ္ ေတာင္ျပဳန္းပဲြ၏ အေၾကာင္းကို ဘ၀သ႐ုပ္ေဖာ္ စာ ေရးဆရာမ မႏုႏုရည္(အင္း၀)က ၀တၳဳရွည္တစ္ပုဒ္ေရးသားခဲ့ဖူးပါ သည္။ ၿပံဳး၍လည္း ကန္ေတာ့ခံေတာ္မူပါ ရယ္၍လည္း ကန္ ေတာ့ခံေတာ္မူပါ ဆိုေသာ ၀တၳဳ။ Smile As they Bow ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ Alfred Barnburm က ဘာသာျပန္ဆုိထားေသာ စာ အုပ္ကေလးကို ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ဖူးပါသည္။ ေတာင္ျပဳန္းကို လွ်ပ္ တစ္ျပက္ေရးျခစ္ထားေသာ ေရး ခ်က္မ်ားဟု ခံစားရပါ၏။
    မိန္းမလ်ာတုိ႔ အဓိကႀကီး စိုးေမာင္းႏွင္ကာ ေတာင္ျပဳန္း ယႏၲရားလည္ပတ္ေနပုံမ်ားကို ရိပ္
စားမိႏိုင္ေသာ ၀တၳဳဟု ဆိုႏုိင္ပါ ၏။ ဟိုးတုန္းကေတာ့ နတ္က ေတာ္ဆိုတာ မိန္းမသားေတြ။ အခုမူ မဟုတ္ပါေလေတာ့။
    ''ဟုိးတုန္းက ေတာ္႐ုံ သည္းခံ စိတ္နဲ႔ ေတာင္ျပဳန္းကို သြားလို႔မရ ဘူး...ဖ႐ုႆ၀ါစာကို လြတ္ လြတ္ လပ္လပ္ ေျပာလို႔ရတဲ့ ပဲြေပါ့ မိန္းကေလးေတြမ်ားဆို သားေျပာ မယားေျပာ ႀကိဳက္ရာ ေျပာလို႔ရ တယ္။ ကေလးအ႐ုပ္ကို လုိက္ေပး ၿပီး ကိုယ့္မိန္းမလို ေျပာရင္လည္း ခံႏုိင္ရတယ္ ...ညစ္ညစ္ပတ္ ပတ္ေတြ အယုတၱ အနတၱေတြ ဆဲ ၾကဆိုၾကနဲ႔ ဒါ သူု႔သဘာ၀ေပါ့''
    ေတာင္ျပဳန္းအေတြ႕အႀကံဳ ရွည္လ်ားသူတစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့္ကို ေဖာက္သည္ခ်ရင္း ယခုေတာ့သည္လို မဟုတ္ေတာ့ ေၾကာင္း သူ႔စကားကို ဆက္ပါ သည္။ ဟုိတုန္းက ေတာင္ျပဳန္း ပဲြ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းရွိပုံကို ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းက ပ်ဳိ႕ေတာင္ျပဳန္း သီခ်င္း ျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ဖူးပါသည္။
    အစ အေနာက္သန္တာကို ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ဆုိထားေသာ သီခ်င္း ပဲျဖစ္ပါ၏။
    ပထမေန႔ ကန္ေတာ့ခံ၊ ဒုတိယေန႔ ကန္ေတာ့ခံ၊ တတိယ ေန႔ ညညီလာခံ၊ စတုတၱေန႔ ခ်ဳိး ေရေတာ္သုံးမွာ မင္းညီေနာင္ႏွစ္ ပါး ေတာင္ျပဳန္းေခ်ာင္းထဲ ေရခ်ဳိး ဆင္း၊ ပဥၥမေန႔ နန္းတက္၊ ဆ႒မ ေန႔ ယုန္ထိုး၊ သတၱမေန႔ ထိန္ခုတ္၊ အ႒မေန႔ ေရႊဘုံဆင္း။
    ''မင္းညီေနာင္က နတ္ဘ၀ မွာ လူေယာင္ဖန္ဆင္းၿပီး ထန္း ရည္နဲ႔ ယုန္သားနဲ႔ လာလာၿပီး သုံးေဆာင္တတ္တာေလ အဲဒါ ေၾကာင့္ ယုန္ထုိးေန႔မွာ ယုန္သား ဆက္ရတာ''
    အေနာ္ရထာမင္းေစာက ေတာင္ျပဳန္းနားက ထိန္ပင္ကို ဓား ျဖင့္ခုတ္မိသျဖင့္ ထိန္ပင္ေစာင့္ နတ္က မေက်နပ္ရာက ကြၽဲႏွင့္ တုိက္၍ အေနာ္ရထာ နတ္ရြာစံရ ေလသတဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ အေနာ္ ရထာႏွင့္ မင္းႀကီး မင္းေလးတို႔က နတ္ဘ၀တြင္ ထိန္ပင္ေတြကို ဓား ျဖင့္ ခုတ္တတ္ေလသတဲ့။ ဒါ့ ေၾကာင့္ ထိန္ပင္မ်ားကို ေျမတြင္ စိုက္ကာ နတ္၀င္သည္မ်ားက ထိန္ခုတ္ပဲြကို တစ္ရက္က်င္းပရ ျခင္းပါတဲ့။
    ေအာ္..ေတာင္ေတာ္ သခင္မ မေရႊဥေက်ာခုိင္းထားရ တဲ့ ေတာင္ျပဳန္းပဲြ။
    အေနာ္ရထာကပဲ သတ္ သတ္၊ က်န္စစ္သားကပဲ သတ္ သတ္၊ ဗ်တၱႏွင့္မယ္၀ဏၰတို႔၏ သား ႏွစ္ေယာက္ကျဖင့္ ေတာင္ ျပဳန္းမင္းညီေနာင္ေခၚ မင္းႀကီး မင္းေလးအျဖစ္ နတ္ကိုးကြယ္သူ တုိ႔၏ ကမၻာထဲမွာ ႀကီးစိုး၍ေနပါ သည္။ သားေတာ္ႏွစ္ပါး၏ နတ္ပဲြ သို႔ လာေရာက္ေသာ ပုပၸားမယ္ ေတာ္ မယ္၀ဏၰပုပၸားသို႔ အျပန္ ခရီးတစ္ေထာက္နားရာ အမရပူ ရ ငယ္တိုးေက်းရြာအုပ္စု ေရႊလြန္း ရြာ ရတနာ့ဂူဘုရားမွာလည္း ၀ါေခါင္လဆုတ္ ၈ ရက္ကေန ၁၄ ရက္အထိ နတ္ပဲြေတြ ဆက္ၾကပါလိမ့္ဦးမည္။
    ပုဂံဒ႑ာရီဟာသည္ေလာက္ က်ယ္ျပန္႔ခိုင္ခံ့တည္တံ့ေနခဲ့သည္မွာ အံ့ေတာ့ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလွ ပါရဲ႕။ ပုံေျပာေကာင္း သူဟာ ဘယ္သူမ်ားပါလိမ့္မလဲ။

ေရးသားသူ-ေမာင္သာခ်ဳိ   -  7Day News Journal

ဘာလဲဟဲ့ လူ ့ငရဲ ဦး၀င္းတင္

ေဇာ္၀င္း8888 ေပးပို ့အပ္ပါတယ္


Zaw Win Htwd

``ျပန္လည္ဆယ္ယူေတာ့မည့္ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ၾကီးသမုိင္း´´




``ျပန္လည္ဆယ္ယူေတာ့မည့္ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းေတာ္ၾကီးသမုိင္း´´

ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီး ဆယ္ယူေတာမည့္ သတင္မ်ားၾကားရျပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီး ၏
သမိုင္စံုကို မသိ့ေသးသူမ်ားအတြက္ မွ်ေဝလိုက္ပါသည္။


ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီး

ေခါင္ေလာင္းေတာ္ဘြဲ႔ - အဝိႏၵေဆာက္ ေခါင္းေလာင္းေတာ္
အေလးခ်ိန္- ၁၈၀၀၀၀ ပိႆာ (တန္ခ်ိန္ ၂၉၀)
အတုိင္းအတာ - အဝ(၈)ေတာင္၊ xxx (၁၂) ေတာင္
သြန္းလုပ္သည့္ေန႕ - သကၠရာဇ္ (၈၃၇) ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း(၈)ရက္၊ ၾကာသေတးေန႔
ေရႊတီဂုံေစတီေတာ္သုိ႔ တင္လႉသည့္ေန႔ - သကၠရာဇ္ (၈၃၈) ခုႏွစ္၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔
ေဒါပုံျမစ္လည္တြင္ နစ္ျမဳပ္သြားသည့္ႏွစ္ - သကၠရာဇ္ (၉၇၄)ခုႏွစ္
ေက်ာ္ၾကားမႈ - ေပ်ာက္ဆံုးနစ္ျမွဳပ္ေနမႈ

ကမာၻ႕အၾကီးဆံုး ေခါင္းေလာင္းၾကီး

ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီးသည္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ေခါင္းေလာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေသာ ေခါင္းေလာင္းကို စိန္ေခၚသည့္ ေခါင္းေလာင္းတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ယင္းကား မြန္ဘာသာအားျဖင့္ 'အပိႏၷေသာ္' သို႔မဟုတ္ 'ဓမၼေစတီ' ေခါင္းေလာင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ေခါင္းေလာင္း ဘြဲ႕အမည္မွာ ျမန္မာဘာသာအားျဖင့္ 'အဝိႏၵေဆာက္'ဟု ေခၚပါသည္။ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းသည္ ဇာကိုလိုေကာ ေခါင္းေလာင္းထက္ မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီး တစ္ခုစာ ပို၍ ႀကီးမားေနသည္ကို အံ့ၾသဖြယ္ရာ ေတြ႕ရွိရသည္။ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းကို ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ေခါင္းေလာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔အျပင္ ဇာကိုလိုေကာ ေခါင္းေလာင္းသည္ (၁၈) ရာစုတြင္ သြန္းလုပ္ေသာ ေခါင္းေလာင္းျဖစ္ၿပီး ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းမွာ ေအဒီ ၁၅ ရာစုက သြန္းလုပ္ခဲ့ေသာ ေခါင္းေလာင္း ျဖစ္သျဖင့္ ႏွစ္(၃ဝဝ) ပို၍ ေစာေနသည္ကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းသည္ ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ေခါင္းေလာင္း ျဖစ္သင့္ေပသည္။

ေခါင္းေလာင္းေတာ္ႀကီးကုိ ဆယ္ယူရရွိမည္ဆိုပါက မြန္အမ်ဳိးသားတုိ႔၏ ယဥ္ေက်းမူအေမြအႏွစ္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးႏွင့္ပက္သက္သည့္ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္တုိ႔ကုိ ျပည္သူမ်ားသု႔ိ အေသအခ်ာတင္ျပနိုင္မည္ ျဖစ္ပါသည္။ ၄င္းအျပင္ တရုပ္တုိ႔၏ ေၾကးသြန္အတတ္ပညာထက္ ႏွစ္ေပါင္း(၁၅၀၀)ခန္႔ ေစာသည့္ မြန္တုိ႔၏ ယုိးဒယားနုိင္ငံ ဘန္းခ်ိဳင္းေဒသ ေၾကးသြန္အတတ္ပညာအတြက္ႀကီးမားေသာ သက္ေသ အေထာက္အထားတစ္ခု ျဖစ္လာ မည္။

လွဴဒါန္းျခင္း

ျမန္မာ့ သမုိင္းတြင္ မြန္တို႔၏မဂဒူးမင္းဆက္တြင္ ၁၆ ဆက္ေျမာက္ မြန္ဘုရင္ ဓမၼေစတီမင္း သည္ ဟံသာဝတီ (ယခု ပဲခူး) မွ အုပ္စုိးၿပီး ၁၄၈၀ ခုတြင္ လူဦးေရ စစ္တမ္း ေကာက္ယူခဲ့သည္။ ဓမၼေစတီမင္းႀကီးသည္ ဥပုိက္၊ သမႏၲရာဇ္၊ ဘုရင္ရာဇာ၊ စြႏၲရာဇာ အမတ္ေလးဦးကို အိမ္ဦးေရစာရင္း ေကာက္ယူရန္ တာဝန္ ေပးခဲ့သည္။ အမတ္မ်ားက အိမ္စာရင္းသာမက အိမ္တုိင္းမွ ေၾကးကုိပါ ေကာက္ခံခဲ႔ရာ ေၾကးစင္ တစ္သန္းႏွင့္ ရွစ္သိန္း ရရွိခဲ႔သည္။ မင္းႀကီးက ေၾကးပါ ေကာက္ယူခဲ႔ေသာ အမတ္ေလးဦး အား အျပစ္ဒဏ္ေပး၏။ ေၾကးမ်ားကုိ ကာယကံရွင္မ်ားအား ျပန္ေပးေစသည္။ ပုိင္ရွင္မ်ားက ျပန္မယူပဲ မင္းႀကီး သင့္ေတာ္သလုိသာ အသံုး ျပဳရန္ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဓမၼေစတီမင္းႀကီးသည္ ဤေၾကးမ်ားျဖင့္ အမတ္ႀကီး ဗညားအိမ္ကို အႀကီးအမွဴး ခန္႔ေတာ္မူသည္။ အမတ္ႀကီးသည္လည္း ေဇယဗာဟု၊ ပဲခူးသဥတၱရာ၊ နႏၵစည္သူေက်ာ္၊ သံဃရာဇာ စသည့္ ဆရာတုိ႔ အခါေပးသည့္ အတုိင္း တေပါင္းလဆန္း (၈)ရက္၊ ၾကာသပေတးေန႔ သိဟ္လဂ္တြင္ ပြဲႀကီးသဘင္ ႀကီးစြာျပဳ၍ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကို သြန္းလုပ္ေစသည္။

အမတ္ႀကီးသည္လည္း ဆရာတုိ႔ အခါေပးသည့္အတုိင္း တေပါင္းလဆန္း (၈)ရက္၊ ၾကာသာပေတးေန႔ သိဟ္လဂ္တြင္ ပြဲႀကီးသဘင္ျပဳ၍ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ ျပဳလုပ္ေတာ္မူသည္။ သို႔ေသာ္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးမွာ ထူးထူးျခားျခား အသံမျမည္ပဲရွိခဲ႔သည္။ (သမုိင္းအရ ထုိေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ နကၡတၱေဗဒသေဘာအရ မေကာင္းေသာ ၁၄၈၄-ခု၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၅)ရက္ေန႔တြင္ စတင္သြန္းခဲ့ၿပီး အသံမမည္ဟု ဆုိသည္။) ေခါင္းေလာင္းသြန္းလုပ္စဥ္ `ေလာကဥာဏ´ အမည္ရွိ ေဗဒင္ဆရာတစ္ဦးက ေခါင္းေလာင္းသြန္းလုပ္ၿပီးလွ်င္ အျပစ္အနာအဆာမရွိ ေခ်ာေမာလိမ္႔မည္။ သို႔ေသာ္အသံကာ ျမည္မည္မဟုတ္ဟု မင္းႀကီးအားေလွ်ာက္၏။ မင္းႀကီးက အေၾကာင္းစုံေမးျမန္းရာ ေခါင္းေလာင္းျပဳလုပ္ရန္ ဆရာတုိ႔ေပးေသာအခါသည္ နကၡတ္ေျခာက္လုံးျဖစ္သည္။ ေျခာက္လုံးမွာ မိေက်ာင္းနကၡတ္ ျဖစ္သျဖင့္ မိေက်ာင္းမွာ လွ်ာမရွိ၍ အသံမျမည္ႏုိင္ေခ်။ မင္းႀကီးလည္း ေခါင္းေလာင္းကို မြန္ဘာသာျဖင့္ အပိႏၷေသာ္ဟု ဘြဲ႕အမည္ေပးၿပီး ေကာဇာသကၠရာဇ္(၈၃၈)ခုႏွစ္၊ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔တြင္ ေရႊတိဂုံရင္ျပင္တြင္ ခ်ိတ္ဆြဲလွဴဒါန္း ေရစက္ခ်ေတာ္မူသည္။ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ “အဝိႏၵေဆာက္’’ဟု အမည္ရ သည္။ (ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ တည္ရွိရာ ကုန္းေတာ္ေပၚတြင္ ပထမဦးဆံုးလွဴဒါန္းေသာ ေခါင္းေလာင္းမွာ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီးပင္ ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေရႊတိဂံုကုန္းေတာ္ေပၚရွိ ေခါင္းေလာင္းစုစုေပါင္း (၂၉)လံုးရွိသည္။ သုေတသန= ေမယာအမ္တီ)

ေရွးေခတ္စာ မွတ္တမ္းမ်ားအရ ၄င္း ေခါင္းေလာင္းႀကီးတြင္ ေၾကးနီ အျပင္ ေရႊ၊ ေငြ တုိ႔လည္း ပါသည္ဟုဆုိသည္။ ေခါင္းေလာင္းထဲတြင္ ျမ ႏွင့္ နီလာ ရတနာတုိ႔လည္း ျမႇဳပ္ထားသည္ဟု ဆုိသည္။ ဓမၼေစတီမင္း ဥစၥာႂကြယ္ဝ ပံုအရ ၄င္းမွာျဖစ္ႏုိင္သည္။ ေခါင္းေလာင္းႀကီးသည္ ၁၂-ေတာင္ ျမင့္ၿပီး ၈-ေတာင္ က်ယ္သည္။ တစ္ၿပိဳင္တည္းမွာပင္ ၅၀၀ပိႆာရွိ ေခါင္းေလာင္းအေသးလည္း သြန္းေလာင္းလွဴတန္း ခဲ့သည္ဟုအဆုိရွိသည္။

ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား ေရာက္ရွိျခင္း

ေနာင္ ႏွစ္တစ္ရာ ၾကာၿပီးေနာက္ ၁၅၈၂ ခုတြင္ အီတလီေက်ာက္ကုန္သည္ `ဂစပါရုိ ဘယ္ဘီ´သည္ ေရႊတိဂံုဘုရား သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ေရႊတိဂံုဘုရားကုိ အေသးစိတ္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။ သူေရးခဲ့သည္မွာ "ကြၽႏ္ုပ္ ေတြ႕ခဲ့ရသည္မွာ အလြန္ခမ္းနားေသာ ခန္းမႀကီးထဲတြင္ အလြန႔္အလြန္ ႀကီးမားေသာ ေခါင္းေလာင္းႀကီး ရွိၿပီး အတုိင္းအတာအားျဖင့္ ေျခာက္လွမ္း ႏွင့္ သံုးဖန္ ရွိၿပီး အထက္မွ ေအာက္သုိ႔ စာလံုးတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုပူးကပ္ ေနေသာ စာမ်ား အျပည့္ေရးထားၿပီး ဖတ္ရမည္ပံု မေပၚေပ။"

၁၅၃၀-ခုတြင္ မြန္ဘုရင္မ်ား၏ အာဏာစက္ က်ဆင္းလာၿပီး ၁၅၃၅-ခုတြင္ ေအာက္ျပည္သည္ အထက္ျပည္ႏွင့္ ျခားနားသြားသည္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ဥေရာပကုန္သည္ ႏွင့္ စြန္႔စားရွာေဖြသူမ်ား ေအာက္ျမန္မာျပည္ သုိ႔ ေရာက္လာ ၾကသည္။ ၁၅၉၀-ခုႏွစ္မ်ားတြင္ ေပၚတူဂီလူမ်ိဳး စြန္႔စားရွာေဖြသူ `ဖီလစ္ဒီဘရုတ္တုိ ရနီကုတ္´အား စီရမ္(သန္လ်င္)တြင္ ရခိုင္ဘုရင္က ကုန္သြယ္ရံုးဖြင့္ခြင့္ ေပးလုိက္သည္။ ၁၆၀၀-ခုတြင္ သူ၏ၾသဇာမွာ ျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ အပါအဝင္ ဒဂံုအထိ ေရာက္သည္။

ယူေဆာင္ျခင္း

ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၆၀၈-ခုႏွစ္တြင္ ေပၚတူဂီလူမ်ဳိး ဖိလစ္ဒိုဘရစ္တိုသည္ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးကုိ အရည္ႀကိဳ၍ အေျမာက္သြန္းလုပ္ရန္ ေတာင္ေပၚမွ လိွမ့္ခ်၍ ျမစ္ကမ္းနားထိ ဆင္မ်ားျဖင့္ဆြဲကာ ပုဇြန္ေတာင္ ေရလက္ၾကားတြင္ ေဖါင္ေပၚသုိ႔ တင္ခဲ့သည္။ ေဖာင္ျဖင့္ သန္လ်င္သို႔ သယ္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ သုိ႔ေသာ္ ပဲခူးျမစ္၊ ရန္ကုန္ျမစ္ႏွင့္ ငမုိးရိပ္ေခ်ာင္း သုံးသြယ္ဆုံဆည္းရာ ေဒါပုံျမစ္ ေနရာတြင္ ေဖာင္ပ်က္ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီးမွာ ေရေအာက္သုိ႔ က်သြားခဲ့သည္။ ဖိလစ္ဒိုဘရစ္တိုလည္း ေရေအာက္သို႔ ပါသြားခဲ့သည္။ ေပၚတူဂီတုိ႔လည္း ၄င္းကိုခုိးယူျခင္းေၾကာင့္ အထိနာသည္။ ေပၚတူဂီ ဂတ္ရံုးအား ေဒါသထြက္ေသာ ဗမာမ်ားက တုိက္ခုိက္ခဲ့ၿပီး မွတ္တမ္း မ်ားအရ ေပၚတူဂီေခါင္းေဆာင္မွာ ဝါးရင္းတုတ္ျဖင့္ တစ္ခ်က္ျခင္း ရုိက္၍ တေျဖးေျဖးျခင္း ေသေစသည္ ဟုဆုိသည္။ ေဒါပုံျမစ္အကူးတြင္ ေဖာင္နစ္ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီး ေရထဲနစ္ျမွဳပ္သြားသည္မွာ ယေန႔ထက္တိုင္ ျဖစ္သည္။ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္း ေရေအာက္နစ္ျမွဳပ္ေနသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀၀) နီးပါးရွိေခ်ၿပီ။

( ဖီလစ္ ဒီဘေရဒိုမွာ ရခိုင္ဘုရင့္တပ္မေတာ္၏ ေၾကးစား စစ္ဗိုလ္တစ္ဦးျဖစ္ပီး ရခိုင္ဘုရင္ ထံမွာ့ သန္လွ်င္ၿမိဳ႕ကိုစားခြင့္ေလွ်ာက္ထား ရယူသူျဖစ္သည္။ သူအင္အားႀကီးမားလာေသာ အခါ ရခိုင္ဘုရင္ကိုျပန္လည္ပုန္ကန္ေလသည္။ ထိုအခါ ရခိုင္အိမ္ေရွ႕မင္း မင္းခေမာင္းကိုယ္တိုင္ဦးစီးေသာ ရခိုင္ဘုရင့္ေရတပ္မေတာ္မွာ့ သန္လွ်င္ကိုလာေရာက္တိုက္ခိုက္ေလသည္။ ဖီလစ္ဒီဘေရတိုလည္း သေဘၤာ သံုးစီးျဖင့္ထြက္ေျပးေလသည္ ထြက္ေျပးရာလမ္းတြင္ ရခိုင္ဘုရင့္ေရတပ္မေတာ္ႀကီးႏွင့္ ထိပ္တိုက္တိုးေလသည္။ ရခိုင္ေရတပ္မေတာ္ႀကီးသည္လည္း သန္လွ်င္ကို မေရာက္ေသးေသာေၾကာင့္ ေပါ့ေပါ့ေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ႏွင့္ ခ်ီတက္လာသည့္အျပင္ တပ္ဦးတြင္ ရခိုင္အိမ္ေရွ႕မင္း မင္းခေမာင္း ကိုယ္တိုင္ခ်ီတက္လာရာ ရခုိင္မင္းသားသည္ ေပၚတူဂီ တို႕၏ဖမ္းစီးျခင္းကိုခံရေလသည္။ ဖီလစ္ဒီဘေရတိုက မိမိကိုယ့္ ျပည္ေထာင္ဘက္မင္းအျဖစ္သတ္မွတ္ပါက အိမ္ေရွ႕မင္းကို ျပန္လည္လြတ္ေပးမည္ဟု အေရးဆိုေသာ္ ေၾကာင့္ ရခိုင္ဘုရင္ သည္လည္း မိမိသားေတာ္အသက္ မေသေရးအတြက္ ျပည္ေထာင္ဘက္မင္းအျဖစ္သတ္မွတ္လိုက္ရသည္။ ထိုေနာက္တြင္ကား ဖီလစ္ဒီဘေရတိုသည္ သန္လွ်င္တြင္ ထင္တိုင္းက်ဲေလေတာ့သည္။ ေနာင္တြင္ အေနာက္ဖက္လြန္မင္းက ႀကီးမားေသာ တပ္မေတာ္ႀကီးႏွင့္ သန္လွ်င္ကို လာေရာက္တိုက္ခိုင္ေလသည္။ ဖီလစ္ဒီဘေရတိုသည္၊ ေတာင္ငူဘုရင္ နတ္သွ်င္ေနာင္ ႏွင့္အတူအဖမ္းခံရပီး အေနာက္ဖက္လြန္မင္းက တရားရံုးတင္ စစ္ေဆးပီး သန္လွ်င္ၿမိဳ႕ သူ႕၏ အိမ္ေရွ႕တြင္ပင္ တံၾကင္လွ်ိဳသတ္ခံခဲ့ရသည္။ သန္လွ်င္တြင္ ယခုတိုင္ ဖီလစ္ ဒီဘေရဒို၏ အုတ္ဂူရွိေသးသည္။ ( တခ်ိဳ႕ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား မွားေကာင္းမွားႏိူင္သည္ သို႕ေသာ္ ေသခ်ာသည္ မ်ားကား ဖီလစ္ဒီဘေရဒိုသည္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးႏွင့္အတူ နစ္ျမဳပ္သြား ျခင္းမဟုတ္ေပ))

ဆယ္ယူရန္ ႀကိဳးပမ္းမႈမ်ား

ရန္ကုန္ရွိ သမုိင္းအေထာက္အထားမ်ားအရ ၁၈၀၀-ခုႏွစ္တြင္ ေခါင္းေလာင္းႀကီးက်ရာေနရာတြင္ ဝဲကေတာ့ ထုိးသည္ဟု ပါသည္မွတပါး ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ဆယ္ယူမႈ မရွိေခ်။ ယခုေခတ္ လူႀကီးမ်ား ပင္ ၄င္းဝဲကေတာ့ကုိ မ်က္ျမင္ကုိယ္ေတြ႕ရွိသည္ဟု ဆုိၾကသည္။ ျမစ္မွာ မနက္ေပ။ ေပ-၄၀ သာရွိၿပီး ေရေအာက္ရႊံညႊန္မ်ားမွာ ေနာက္ထပ္ ေပ-၄၀ ေလာက္ ရွိမည္ျဖစ္ၿပီး ၄င္းရႊံညႊန္မ်ားထဲတြင္ ေခါင္းေလာင္း ရွိေပမည္။

ဘုိးေတာ္ဘုရားေခါင္းေလာင္း (ေခၚ) ေခါင္းေလာင္းအေသးသည္လည္း ၿဗိတိသွ် သုိက္သမား (British Prize Agent) မ်ားက ၁၈၂၆-ခုတြင္ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ မွခ်ကာ ျမစ္ထဲက်ခဲ့ျပန္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ၿဗိတိသွ်တုိ႔ စြန႔္လႊက္ခဲ့ေသာ္ ၄င္းေခါင္းေလာင္းအား ရြာသားမ်ားက ဆယ္ယူခဲ့ၿပီး ေစတီေတာ္ထက္ သုိ႔ ျပန္ပုိ႔ခဲ့သည္။

ၿဗိတိသွ် တုိ႔ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ၿဗိတိသွ်တို႔ ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းၾကီးအား ဆယ္ယူရန္ အႀကိမ္ၾကိမ္ ၾကိဳးစားေသာ္လည္းမေအာင္ျမင္ခဲ့ေပ။ ျမန္မာတုိ႔က ေခါင္းေလာင္းႀကီးအား မူလတည္ရွိရာ ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္သုိ႔ ျပန္ပုိ႔လွ်င္ ကူညီမည္ဟု ဆုိသျဖင့္ ၿဗိတိသွ်တုိ႔လည္း မစဥ္းစားပဲ ေခါင္းညႇိပ္ခဲ့သည္။ ျမန္မာတုိ႔တြင္ ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ရွိသည္။ ေရငုတ္သမားမ်ားက ေခါင္းေလာင္း၏ ေအာက္တြင္ ဝါးလံုးေခါင္းမ်ား တစ္လံုးျခင္း သယ္ယူထဲ့ၿပီး စုေပါင္းတဲြခ်ည္ကာ ေရေပၚေပၚေစမည္။ ၄င္းႀကိဳးစားခ်က္သည္ ထုိအခ်ိန္က ျမန္မာတုိ႔ အမ်ဳိးသားေရး ရေစခဲ့သည္။

ျမန္မာ အစုိးရ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီးကို ရွာေဖြရန္ စတင္လံႈ႕ေဆာ္သူမွာ သမိုင္းပညာရွင္ ေဒါက္တာ ေဒၚရီရီ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာ အစုိးရသည္ အဂၤလိပ္ ေရငုတ္၊ ဇီဝ၊ ေရွးေဟာင္း ႏွင့္ စြမ္းအင္ ပညာရွင္ မုိက္ဟက္ျခာ (Mike Hatcher)အား ေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ေဖာ္ယူ၍ ေစတီေတာ္သုိ႔ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ရန္ အကူအညီ ရယူခဲ့ပါသည္။ ဂ်ပန္၊ ၾသစေၾတးလ်ႏွင့္ အေမရိကန္ တုိ႔ပါဝင္ေသာ ၄င္းလုပ္ငန္းကုိ ဟက္ျခာက သေဘာတူခဲ့ပါသည္။ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားေရး အက်ိဳးေဆာင္ ရစ္ခ်တ္ဂရီက အားတက္သေရာ ပါဝင္၍ ရံပံုေငြရွာခဲ့သည္။ ၄င္းလုပ္ငန္းကုိ အျပည္ျပည္ဆုိင္ရာ အဆင့္ထိ စိတ္ဝင္စားေစသည္မွာ သံသယရွိစရာ မလုိပါ။ ဂ်ာမန္ရုပ္ရွင္ကုမၸဏီ တစ္ခုကလည္း ၄င္းစြင့္စားခန္းကုိ ရုပ္ရွင္ရုိက္ကူးမည္ ျဖစ္ၿပီး "ဒီတူးေဖၚေရးသာ ေအာင္ျမင္ခဲ့လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႔ပတ္သက္၍ ဒါဟာ ခရစ္ယာန္မွာ လုိတရခြက္ (Holy Grail) ရသလုိပါပဲ"ဟု ဆုိခဲ့သည္။

ဘာသာေရး ကုိင္းရႈိင္းေသာ ျမန္မာတုိ႔ကမူ ဗုဒၶ၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ္ အေမြကုိ ျပန္လည္ထိန္းသိမ္းျခင္းျဖင့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံ၏ ကံ ျပန္လည္ေကာင္းမြန္ လာလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ ဓမၼေစတီ ေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ဆယ္ယူျခင္းသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာမင္းႏွင့္ သူ၏ျပည္သူျပည္သားမ်ား၏ ဆံုးရံႈးေနေသာ အေမြကုိ ျပန္လည္ရရွိၾကမွာ ေသခ်ာပါသည္။ ထို႔ျပင္ ၄င္းေခါင္းေလာင္းႀကီးတြင္ ေရးထုိးထားေသာ ေခါင္းေလာင္းစာမ်ားက သမုိင္းႏွင့္ ဘာသာစကားပညာရွင္ တုိ႔အတြက္ အဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ အေထာက္အထားပင္ ျဖစ္ေပမည္။

၁၉၉၇-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ (၂၉)ရက္ေန႔တြင္ ဓမၼေစတီမင္း ေခါင္းေလာင္းေတာ္ ရွာေဖြဆယ္ယူေရးလုပ္ငန္း ညႇိႏိႈင္းအစည္းအေ၀းပြဲကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမရွိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္သာယာေရး ေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းခန္းမ(၄)၌ က်င္းပခဲ့သည္။[2]

၄င္းလုပ္ငန္းကုိ ကန္႔ကြက္သူ မရွိဘူးေတာ့ မဟုတ္ေခ်။ အခ်ဳိ႕ေသာ ဒီမိုကေရစီလုိလားသူမ်ားက ၄င္းဆယ္ယူမႈသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ စစ္အစုိးရအား အားေပးအားေျမွာက္ျပဳရာ ေရာက္သည္ဟု ဆုိသည္။ ယခုေခတ္ကုိေက်ာ္ၿပီး ေနာင္ ဒီမုိကေရစီအစုိးရ ျဖစ္မွ ထုိလုပ္ငန္းကုိ စသင့္သည္ ဟုဆုိသည္။

မုိက္ဟက္ျခာႏွင့္ ၄င္း၏အဖဲြ႔မ်ားက ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ဆယ္ယူျခင္း လုပ္ငန္းကုိ ၂၀၀၁-ခုႏွစ္တြင္ စရန္ ရည္ရြယ္ခဲ့ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ ေနရာကုိ အတိအက် စရွာရန္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ဘီဘီစီ၏ သတင္းေၾကျငာခ်က္ေၾကာင့္ လူအမ်ား ၄င္းဆယ္ယူျခင္း လုပ္ငန္းကုိ စိတ္ဝင္စားခဲ့ေသာလည္း မျဖစ္ေျမာက္ခဲ့ေပ။ ထင္ဆခ်က္အရ ၂၀၀၀-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လတြင္ ၄င္းအဖဲြ႕သည္ အင္ဒုိနီးရွား ဆယ္ယူေရး ျပႆနာေၾကာင့္ ၾကံ့ၾကာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ဟန္တူသည္။

ထုိဆယ္ယူျခင္း လုပ္ငန္းသာစခဲ့လွ်င္ ေရငုတ္သမားမ်ားသည္ ညၾကည့္မွန္ တက္ထားေသာ ေခါင္းစြက္မ်ားျဖင့္ အတူ copper sulphate ရွာေဖြေရး ကိရိယာမ်ားျဖင့္ ေခါင္းေလာင္းကုိ ရွာမည္ျဖစ္သည္။

ဦးစံလင္း၏ ႀကိဳးပမ္းမႈ

ဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းႀကီးအား ေစတနာရွင္ ဦးစံလင္းက ျမန္မာ့နည္း၊ ျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္ ျပန္လည္ဆယ္ယူကာ ေခါင္းေလာင္းႀကီး၏ မူလေနရာ ေရႊတိဂုံကုန္းေတာ္ျမတ္ေပၚသို႔ အျမန္ဆံုး ျပန္လည္တင္လွဴႏိုင္ရန္ သက္ဆိုင္ရာသို႔ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းခံလွ်က္ရွိသည္။ ဦးစံလင္းသည္ ၄င္း၏ ကိုယ္ပိုင္ေငြျဖင့္ ၁၉၉၇-ခုႏွစ္တြင္တစ္ႀကိမ္၊ ၁၉၉၈-ခုႏွစ္တြင္ႏွစ္ႀကိမ္၊ ၁၉၉၉-ခုႏွစ္တြင္တစ္ႀကိမ္၊ စုစုေပါင္း ေလးႀကိမ္တိတိ ဆယ္ယူေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ဖူးသည္။ ဦးစံလင္းသည္ ေရငုတ္ကၽြမ္းက်င္သူတစ္ဦး ျဖစ္ၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီးရွိသည့္ေနရာကို ကိုယ္တိုင္ေရငုတ္၍ ရွာေဖြခဲ့ဖူးသူ တပ္မေတာ္(ေရ) အၿငိမ္းစား ၀န္ထမ္းတစ္ဦး ျဖစ္သည္။

ဦးစံလင္း၏ အဆိုအရ ေခါင္းေလာင္းႀကီးသည္ ပုဇြန္ေတာင္ေခ်ာင္း၀ရွိ ေရေအာက္ေျမေအာက္ (၅၂)ေပတြင္ နစ္ျမဳပ္လွ်က္ရွိေနၿပီး ေခါင္းေလာင္းႀကီးႏွင့္ အတူ

* ေပၚတူဂီ သေဘၤာပ်က္ ႏွစ္စီး၊
* အျခားေခါင္းေလာင္းတစ္လံုး၊
* ဥာဏ္ေတာ္ ခုႏွစ္ေတာင္စီရွိ ေရႊသားအစစ္ရပ္ေတာ္မူ ဗုဒရုပ္ပြားေတာ္ ႏွစ္ဆူ
* ေက်ာက္သံ ပတၱျမားမ်ားပါသည့္ ေသတၱာ (၁၁)လံုး ယေန႔ထက္တိုင္ရွိေနသည္ဟု ဆို၏။

ဦးစံလင္း၏ သေဘာထား

ျမန္မာ့နည္း၊ ျမန္မာ့ဟန္၊ ျမန္မာ့အဆင့္ျမင့္ နည္းပညာျဖင့္ ျပန္လည္ဆယ္ယူကာ ေရႊတိဂုံကုန္းေတာ္ျမတ္ေပၚသို႔ အျမန္ဆံုး ျပန္လည္တင္လွဴႏိုင္ရန္၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးဘာသာ၊ သာသနာအတြက္ ေစတနာ အရင္းခံ၍ ဲ ေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ စက္ယႏၱရား ပံ့ပိုးမႈလိုအပ္ကာ ေသာင္တူးစက္ (သို႔) ေရယာဥ္တစ္စီး အဓိက လိုအပ္ပါသည္။ ၂၀၁၁-ခုႏွစ္အတြင္း အၿပီးေဆာင္ရြက္ရန္ ရာထားပါသည္။ အခုႏွစ္မိုးရာသီတြင္ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္မွာ ျဖစ္ၿပီး မိုးတြင္းတြင္ ေခ်ာင္းထဲသို႔ ေရငုတ္ဆင္းရသည္မွာ ေရေအာက္ေျခရွိ ၾကမ္းျပင္သည္ သမံသလင္းလို ေျပာင္ရွင္းေန၍ ျဖစ္သည္၊ ေႏြရာသီတြင္ ႏႈန္းေျမမ်ား ထူထပ္ေန၍ အဆင္မေျပႏိုင္ဟု ဆိုသည္။

ျမန္မာတက္ကနစ္ဖိုရမ္မွ ဗဟုသုတအျဖစ္သာမွ်ေ၀ပါသည္။
ေလစားစြာျဖင့္ .... ေမာင္ျမင့္
နုိင္လင္းထြန္း

ဒု သမၼတေလာင္း ဦးျမင့္ေဆြကို ဘယ္လုိျမင္ၾကသလဲ




ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကမ္းနားလမ္းရွိ စထရင္းဟုိတယ္တြင္ က်င္းပေသာ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အအံုမ်ား ထိန္းသိမ္းေရး ကြန္ဖရင့္တြင္ ေတြ႕ရေသာ ဦးျမင့္ေဆြ (ယာစြန္) (ဓာတ္ပံု – ဧရာဝတီ)
ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးျမင့္ေဆြကို ဒုသမၼတေလာင္းအျဖစ္ လႊတ္ေတာ္ရွိ စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြက အမည္စာရင္း တင္သြင္းလုိက္တဲ့အေပၚ အမ်ိဳးမ်ိဳး ေ၀ဖန္သံုးသပ္ေျပာဆုိေနၾကပါတယ္။
က်န္းမာေရးေၾကာင့္ အနားယူသြားတဲ့ သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦးရဲ႕ လစ္လပ္ေနတဲ့ ဒု သမၼတေနရာကို အစားထုိးဖုိ႔အတြက္ ေနျပည္ေတာ္မွာ က်င္းပေနတဲ့ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေ၀းမွာ ယမန္ေန႔က ရန္ကုန္တုိင္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြကို အမည္စာရင္း တင္သြင္းလိုက္ၾကတာပါ။
သူဟာ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊရဲ႕ လက္ရင္းတပည့္တဦးျဖစ္သလုိ သေဘာထား တင္းမာသူ၊ ေခါင္းမာ ဂုိဏ္းသားတဦးအျဖစ္ ႏိုင္ငံတကာ မီဒီယာေတြကပါ ေရးသား ေဖာ္ျပေနၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ယခင္ ဒုသမၼတ သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင့္ဦးထက္ စာရင္ေတာ့ အလြန္ၿငိမ္ၿပီး ခုိင္းတာလုပ္မယ့္သူတဦး ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ေနတဲ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကုိ ကလန္ကဆန္လုပ္မယ္သူ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ သံုးသပ္ ေျပာဆုိေနတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။
အမ်ိဳးသား ဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ပါတီေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္သူ ဦး၀င္းတင္ကေတာ့ ဦးျမင့္ေဆြအေနနဲ႔ ဒုသမၼတ ျဖစ္လာရင္လည္း အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကို အေလးေပးလုပ္ေဆာင္မယ့္ ပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။
“အဲဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာသလိုပဲ အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ကိစၥမ်ဳိး၊ တုိင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရး ကိစၥမ်ိဳးေတြ အေလးေပး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မယ့္ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ အဲဒီလုိပဲ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေျပာခ်င္တာက ဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ ပုဂၢိဳလ္ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ သိရသေလာက္ဆုိလို႔ရွိရင္ေတာ့ သူဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ စစ္အစုိးရ ေခါင္းေဆာင္ေပါ့ေနာ္၊ ဦးသန္းေရႊနဲ႔ အလြန္ရင္းတဲ့လူလို႔ ေျပာလုိ႔ရတယ္” လုိ႔ ဦးဝင္းတင္က ဧရာ၀တီကို ေျပာပါတယ္။
လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ေရာက္ေနတဲ့ NLD ပါတီ အေနနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊ တုိင္းျပည္အေနနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ လႊတ္ေတာ္က ဆံုးျဖတ္တဲ့အတုိင္းျဖစ္မွာမုိ႔ ဦးျမင့္ေဆြသာလွ်င္ အတည္ျဖစ္မယ္လို႔လည္း သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။
ရန္ကုန္ ႏိုင္ငံေရးအသုိင္းအ၀ုိင္းမွာေတာ့ ဦးျမင့္ေဆြဟာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးေဟာင္း ဦးသန္းေရႊရဲ႕ လူရင္းတပည့္ ျဖစ္ခဲ့တာ၊ ဦးသန္းေရႊ လက္ထက္ ရန္ကုန္တုိင္းမႉး ဘ၀တုန္းက တခ်ိန္က စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ၊ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ကို ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွာ တာ၀န္ယူ ဖမ္းဆီးထိမ္းသိမ္းခဲ့တာေတြ၊ ကာကြယ္ေရး၀န္ၾကီးဌာန စစ္ဆင္ ေရးအထူးအဖြဲ႔မႉး (ကစထမႉး) တာ၀န္နဲ႔ ေနာက္လူေတြ ေက်ာ္တက္ၿပီး ဒု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အဆင့္အထိ ရာထူးတုိးေပးခံရတာေတြ အေပၚ သံုးသပ္ၿပီး ဦးသန္းေရႊဟာ အခုအထိ အစုိးရ ရာထူးအေျပာင္းအလဲေတြကို ကိုင္တြယ္ေနဆဲလုိ႔ ေ၀ဖန္မႈေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။
အၿငိမ္းစားယူသြားေပမယ့္ သူ႔လက္ရင္းတပည့္ေတြပဲ အခုထိေနရာ ရေနတာကို ၾကည့္ၿပီး ေျပာဆုိၾကတာျဖစ္ၿပီး တခ်ိဳ႕ကလည္း အခုသြားေနတဲ့ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ျဖစ္စဥ္မွာ လူတဦးရဲ႕ ရာထူးအေျပာင္းအလဲဟာ ျဖစ္စဥ္တခုလံုးကို ေျပာင္းလဲသြားစရာ မရွိဘူးလုိ႔ ေျပာဆုိသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။
“တစံုတေယာက္ တဦးတေယာက္ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္တဲ့အေပၚမွာေတာ့ တခုလံုးရဲ႕ အေျပာင္းအလဲကို ေျပာဖုိ႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး ထင္ပါတယ္။ ဒါက အေျပာင္းအလဲေတြက ရွိေနမွာပါပဲ” လုိ႔ တခ်ိန္က ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားျပဳ ေကာ္မတီ (CRPP) ေခါင္းေဆာင္ တဦးလည္းျဖစ္၊ ရခိုင္ပါတီ ေခါင္းေဆာင္တဦးလည္းျဖစ္တဲ့ ဦးေအးသာေအာင္က ဆုိပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ မၾကာေသးခင္က ရခုိင္ျပည္နယ္က ပဋိပကၡမ်ားနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စာနယ္ဇင္းသမားေတြကို ေခၚၿပီး ႀကိမ္းေမာင္းတဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာေတာ့ ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာနရဲ႕ လမ္းညႊန္ခ်က္နဲ႔ စည္းကမ္းေတြကို လိုက္နာရ႐ုံသာမက ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးျမင့္ေဆြ ဦးေဆာင္တဲ့ ရန္ကုန္တုိင္းအစုိးရရဲ႕ လမ္းညႊန္ခ်က္နဲ႔ စည္းကမ္းေတြကိုပါ လိုက္နာရတာ၊ ရန္ကုန္တုိင္းအစုိးရဆီ ဂ်ာနယ္ စိစစ္ျဖတ္ေတာက္မႈကိစၥ သတင္းပုိ႔ရတာေတြ လုပ္လာရတာ၊ သတင္းဂ်ာနယ္ေတြကိုလည္း စာေပစိစစ္ေရးက ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းေတြကို ေသခ်ာလိုက္နာၾကဖုိ႔ ဦးျမင့္ေဆြ ဦးေဆာင္တဲ့ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ ဖိအားေပး ေျပာၾကားခဲ့ပါေသးတယ္။
ဒါေၾကာင့္လည္း ရန္ကုန္ စာနယ္ဇင္းေလာကသားတဦးက “အခု သူ႔ကို အမည္စာရင္း တင္လုိက္တယ္ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စာနယ္ဇင္းေလာကအတြက္ ရတက္မေအးစရာပဲလား ေတြးမိတယ္။ ဒါဆုိရင္ တျခားနယ္ပယ္ေတြ အတြက္လည္း စိတ္ပူမိတယ္။ လုပ္ပုိင္ခြင့္က ပုိရသြားၿပီေလ”လုိ႔ သူက ဆုိပါတယ္။
ဦးျမင့္ေဆြအေနနဲ႔ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီး ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တာ၀န္ ယူထားေပမယ့္ ရန္ကုန္တုိင္းေဒသႀကီးအတြင္းမွာ ျဖစ္ေန တဲ့ ေျမယာသိမ္းဆည္းမႈေတြမွာ တာ၀န္ယူ မေျဖရွင္းႏို္င္ခဲ့ေၾကာင္းကို ေျမယာအသိမ္းခံၾကရတဲ့ ေဒသခံ ျပည္သူေတြဘက္က ရပ္တည္ေဆာင္ရြက္ေပးေနတဲ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က ကိုေနမ်ိဳးေ၀က ေထာက္ျပပါတယ္။
“အခု သူက ဒုသမၼတ ျဖစ္သြားတယ္ဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ရန္ကုန္တုိင္းအတြက္ေတာ့ လြတ္သြားၿပီးေတာ့ တႏိုင္ငံလံုးကိစၥမွာ ဒု သမၼတ အေနနဲ႔က ကာ/လံု (ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးနဲ႔ လုံၿခံဳေရး ေကာင္စီ) မွာ ပါၿပီဆုိေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ဘယ္လုိ ခ်မလဲေပါ့” လုိ႔ သူက ဆုိပါတယ္။
ဦးျမင့္ေဆြဟာ သေဘာထားတင္းမာသူ တဦးလို႔ ေဝဖန္ေျပာဆိုမႈေတြ ရွိတာေၾကာင့္ သေဘာထားတင္းမာသူ ဦးတင္ေအာင္ျမင့္ဦးရဲ႕ ဒု သမၼတေနရာကို အလားတူ ျပန္ေရြးခံရတာဟာ တကယ္ေတာ့ အေျပာင္းအလဲလုိ႔ မေခၚႏိုင္ဘူးလို႔ လူငယ္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူတခ်ိဳ႕ကလည္း ဆုိပါတယ္။
“ဦးျမင့္ေဆြဆုိတဲ့ပုဂၢိဳလ္က ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ဆုိးတယ္ဗ်။ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ အေရးအခင္းမွာ သူက ဘုန္းႀကီးေတြ သတ္တဲ့အထဲမွာ သူပါတယ္။ ဒီလုိပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို ဒုတိယ သမၼတ ေရြးခ်ယ္လုိက္တာဟာ က်ေနာ္တို႔ႏုိင္ငံအတြက္ ေတာ္ေတာ္ ရင္ခုန္ဖုိ႔ေကာင္းေနၿပီ” လုိ႔ မၾကာခင္က ဆဲဗင္း ဇူလုိင္အႀကိဳ တညတာထိမ္းသိမ္းခံရၿပီး ျပန္လြတ္လာတဲ့ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့ ကိုဒီၿငိမ္းလင္းက ဆုိပါတယ္။
ဦးျမင့္ေဆြဟာ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္မွာ ေမၿမိဳ႕ (ျပင္ဦးလြင္) စစ္တကၠသိုလ္ (DSA) အပတ္စဥ္ ၁၅ က ေက်ာင္းဆင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန စစ္ဆင္ေရးအထူးအဖြဲ႔မႉး၊ အမွတ္ ၅  အထူး စစ္ဆင္ေရး ျဗဴ႐ို အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္၊ ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စတဲ့ တာ၀န္ေတြ ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။

တရား ဥပေဒ ဘာလဲ ?????


ရဲစခန္းမွာ ရဲက စစ္ေဆးစဥ္ ေသဆံုးသြားသူ ကုလားႀကီး ေခၚ မ်ိဳးျမင့္ေဆြ


လြန္ခဲ့တဲ့ ဇြန္လကုန္က ရန္ကုန္တုိင္း မရမ္းကုန္း ၿမိဳ႕နယ္မွာ ျဖစ္ပြားတဲ့ လူသတ္မႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မရမ္းကုန္း ရဲစခန္းက လူသတ္မႈ မသကၤာသူ ဒဂံုၿမိဳ႕သစ္က မ်ိဳးျမင့္ေဆြ ေခၚ ကုလားႀကီးဆုိသူကုိ ဖမ္းဆီး စစ္ေဆးစဥ္မွာဘဲ မ်ိဳးျမင့္ေဆြဟာ ရဲေတြရဲ႕ ရုိက္ႏွက္တဲ့ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေသဆံုးသြားပါတယ္။

ဇြန္လ ၂၈ ရက္ေန႔က အသက္ ၁၉ ႏွစ္ အရြယ္ ပန္းေရာင္းသူ မပုိးပုိးမြန္ ဟာ သူ႔ေနအိမ္ အခန္းတခုထဲမွာ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေသဆံုးေနခဲ့တာပါ။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူသတ္တရားခံလုိ႔ ယူဆသူကို ရဲက စစ္ေဆးရင္း လက္လြန္သြားတဲ့ သေဘာ လည္းျဖစ္ပါတယ္။ တရား႐ံုး မတင္ရေသးခင္ ရဲစခန္းက ရဲေတြက ထံုးစံအတုိင္း တရားတေယာက္ကို အတင္း႐ုိက္ႏွက္ စစ္ေဆးေလ့ရွိတာ ျမန္္မာႏိုင္ငံမွာ အထူးအဆန္းလည္း မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ ရဲစစ္ေဆးစဥ္မွာဘဲ လူတဦး အသက္ဆံုး႐ႈံးသြားရျပန္ၿပီ။

ဒီလုိ ေသဆံုးသြားမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေသဆံုးသူရဲ႕ မိသားစု၀င္ေတြထဲက အကိုေတာ္စပ္သူ ရန္ကုန္တုိင္း၊ သဃၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕ နယ္၊ အမွတ္-၁၄၀၊ ၉ လမ္း၊ ငမိုးရိပ္ရပ္ကြက္ေန ဦးစိုးလင္းကလည္း ညီျဖစ္ သူ ေသဆံုးရမႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မ႐ိုးသားတဲ့ ေသဆံုးမႈလုိ႔ ေျပာလာပါတယ္။

“ေမာင္မ်ဳိးျမင့္ေဆြ ေခၚ ကုလားႀကီးကို အခု ဇူလိုင္လ ၅ ရက္ေန႔ ညေန ၅ နာရီခြဲေလာက္က ဖမ္းေခၚသြားပါ တယ္။ ကုလားႀကီးရဲ႕ မိခင္၊ က်ေနာ့္ အေဒၚအရင္းျဖစ္တဲ့ ေဒၚစိန္စိန္ကို လည္း ေနာက္တေန႔ ၆ ရက္ေန႔ ေန႔ခင္းမွာ ထပ္ၿပီး လာေခၚသြားတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ကိုလည္း အဲဒီေန႔ ည ၈ နာရီခြဲေလာက္ကို က်ေနာ့္ေန တဲ့ ေတာင္ဥကၠလာပ အိမ္က ေန လာေခၚသြားတယ္” လုိ႔ ဦးစုိးလင္းက ဆုိပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ရဲစစ္ရင္းေသဆံုးသြားသူနဲ႔ အတူ မိခင္နဲ႔ အကိုျဖစ္သူ ဦးစိုးလင္းတုိ႔ ၃ ဦးကို မရမ္းကုန္းရဲစခန္း၊ ဘုရင့္ေနာင္ ရဲစခန္းတုိ႔ မွာ လူခြဲစစ္ၿပီး မရမ္းကုန္း ရဲစခန္းမွာ ၂ ည အိပ္ ထိမ္းသိမ္းခဲ့ပါတယ္လုိ႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။


“ဇူလုိင္လ ၈ ရက္ေန႔ မနက္ ၁၀ နာရီခန္႔မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ က်ေနာ့္ အေဒၚ ကုလားႀကီးအေမ ေဒၚစိန္စိန္တုိ႔ကို ရဲစခန္း အေပၚထပ္ကို ေခၚသြားၿပီး ေမာင္မ်ဳိးျမင့္ေဆြ (ခ) ကုလားႀကီးဟာ သူတုိ႔ အမႈ စစ္ေဆးေနတုန္း တက္တဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားၿပီဆုိၿပီး သၿဂၤ ိဳလ္စရိတ္ ၅ သိန္းကုိ ေစတနာႏွင့္ ကူညီတယ္ ေျပာၿပီး က်ေနာ့္အေဒၚကို အတင္းလက္မွတ္ ထိုးခိုင္းလို႔ သူက ေၾကာက္ၿပီး လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ရတယ္” လုိ႔ ဦးစုိးလင္းက ဆုိပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ သူတုိ႔ကို ရဲ႕စခန္းက ျပန္လႊတ္ေပးလိုက္ၿပီး အိမ္ျပန္လာၾကေတာ့ ေသဆံုးသူ အသုဘ ခ်ေရးအတြက္ ဇူလိုင္ ၁၀ ရက္ေန႔ ခ်ဖုိ႔နဲ႔ အမ်ိဳးေတြ ၾကည့္ဖုိ႔ ဆုိင္းငံ့ေပးဖုိ႔ ေျပာတာကို ဘုရင့္ေနာင္ရဲကင္း ဒုရဲအုပ္ ေဇာ္၀င္းေအာင္ဆီ အေၾကာင္းၾကား ဖုိ႔ ေျပာလာလုိ႔ ေျပာေပမယ့္ မရဘဲ ၉ ရက္ေန႔မွာ ခ်က္ခ်င္း အသုဘခ်ဖုိ႔လုပ္ၾကတယ္လုိ႔ သူက ဆက္ေျပာပါတယ္။


အသုဘ ကိစၥမွာ အသက္ ၇၆ ႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ ေသဆံုးသူရဲ႕ မိခင္ ေဒၚစိန္စိန္ဟာလည္း ရဲက ညည္းပမ္းႏွိပ္စက္ စစ္ေဆးတဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ ေအာက္ပိုင္းခ်ိေနၿပီး စိတ္လည္း အလြန္ထိခုိက္ေနတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ေသဆံုးသူရဲ႕ အေလာင္းကို ျမင္ရတဲ့ အခါ ရဲက ဘယ္ေလာက္ႏွိပ္စက္ခဲ့တယ္ဆုိတာနဲ႔ ေဆး႐ံု တာ၀န္ရွိ သူေတြ ျဖစ္တဲ့ ေဒါက္တာႏုႏုငယ္ေထြး၊ အထက္တန္း သူနာျပဳ ေဒၚခ်ဳိခ်ဳိေက်ာ္ (အင္းစိန္ေဆးရံု)၊ ဘုရင့္ေနာင္ ရဲတပ္ဖြဲ႕စခန္း စခန္းမွဴး ရဲအုပ္ေငြစိုး၊ မရမ္းကုန္းၿမိဳ႕နယ္ ရဲတပ္ဖြဲ႕မွဴး ဒု-ရဲမွဴးေက်ာ္၀င္း၊ အေနာက္ပိုင္း ခရိုင္ရဲတပ္ဖြဲ႕မွဴး ဒု-ရဲမွဴးႀကီး မ်ဳိးေအာင္တို႔ႏွင့္လည္း သူက လုိက္လံ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၿပီးျဖစ္တယ္ လုိ႔ လည္း သိရပါတယ္။


“တာ၀န္အရ စစ္ေဆးတာမွာ လြန္ကဲတဲ့ အျပဳအမႈေတြေၾကာင့္ က်ေနာ့္ညီ ေသဆံုးခဲ့ရတဲ့ကိစၥမွာ က်ဴးလြန္သူေတြ ကို တရားဥပေဒအရ အေရးယူေပးဖုိ႔ပါ” လုိ႔ ဦးစုိးလင္းက ဆုိပါတယ္။



ႏွိပ္စက္ခံထားရတဲ့ ဒဏ္ရာမ်ားနဲ႔ ရဲစခန္းမွာ စစ္ေဆးရင္း ေသဆံုးသူရဲ႕ ရုပ္အေလာင္း ဓာတ္ပံုမ်ား ( မွတ္ခ်က္- ႏွလံုးမေကာင္းသူမ်ား မၾကည့္သင့္၍ မ်ားစြာေသာ ဓာတ္ပံုမ်ား မတင္ျပေတာပါ )

ပန္းေတာင္းျမိဳ႕နယ္ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသို႔ အေရးေပၚ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္

ပန္းေတာင္းျမိဳ႕နယ္ ေတာင္သူလယ္သမား အေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ သက္ဆိုင္ရာ အစိုးရအဖြဲ႔အစည္းမ်ားသို႔ အေရးေပၚ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္
ဒီမိုေ၀ယံ

အသြင္ ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္


by ျပည္သူ႔ေခတ္ on Thursday, July 12, 2012 at 2:45pm ·
ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေတြးေတာသူတုိ႔က ၂၀၁၅ ကုိ စုိးရိမ္ၾကသည္။ ၂၀၁၅ တြင္ ျဖစ္ေပၚႏုိင္သည့္ အေနအထားမ်ားကို မလြဲမေသြ စဥ္းစားလာၾကရမည့္ ၂၀၁၃၊ ၂၀၁၄ ေလာက္မွာပင္ ၂၀၁၅ ၏ အလားအလာကို အေၾကာင္းျပဳကာ ဒီမုိကေရစီ အကူးအေျပာင္း လမ္းေၾကာင္း၌ ခလုတ္ကန္သင္းေတြ ေပၚလာႏုိင္သည္ဟု ခ်င့္တြက္ ပူပန္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
          ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးပါတီ အႀကီးအက်ယ္ အႏုိင္ရခဲ့ၿပီး၊ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ NLD ပါတီက လစ္လပ္ေနရာအားလုံးနီးပါး ရရွိသြားခဲ့သည္ကုိ ၾကည့္ကာ ၂၀၁၅ တြင္ အင္အားစုခ်င္း ထိပ္တုိက္ ရင္ဆုိင္ မိႏုိင္သည့္ အႏၱရာယ္ရွိသည္ဟု အမ်ားပင္ ႐ႈျမင္ၾကသည္။
          သည္တြင္၊
          အသြင္ကူးေျပာင္းဆဲ တုိင္းျပည္တုိ႔၌ ဒီမုိကေရစီ ခုိင္ခုိင္မာမာ ျဖစ္မျဖစ္ အကဲျဖတ္သည့္ အျခင္းအရာတစ္ရပ္ကုိ ေဖာ္ျပလိုသည္။ ယင္းက အာဏာ အလြဲအေျပာင္း ကိစၥျဖစ္သည္။ ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ႐ႈံးနိမ့္သည့္ အာဏာ လက္ရွိတုိ႔က အႏုိင္ရလာသူတုိ႔အား ဣေျႏၵမပ်က္ အာဏာ လႊဲေျပာင္းေပးေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ား တစ္ႀကိမ္၊ ႏွစ္ႀကိမ္၊ သုံးႀကိမ္မွ် အျပန္အလွန္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၿပီဆုိလွ်င္ အဲသည္ တုိင္းျပည္၌ ဒီမုိကေရစီ အေျခခုိင္ၿပီ၊ ဒီမုိကေရစီ ဓေလ့မ်ား အသားက်ၿပီ မွတ္ယူၾကေလ့ ရွိသည္။
          စဥ္းစားၾကသူတုိ႔က အကယ္၍ ၂၀၁၅ တြင္ လႊဲေျပာင္းရမည့္ အေနအထားမ်ဳိး ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ္ ဒီမိုကေရစီဓေလ့ ျပည့္၀စြာ က်င့္သုံးႏုိင္ၾကမည္လား၊ သို႔တည္း မဟုတ္ မၾကာခင္ကမွ စတင္ခဲ့သည့္ ႏုိင္ငံေရး ၿပိဳင္ပြဲစည္းကမ္းမ်ား ေပ်ာက္ပ်က္သြား မည္လား ေတြးေတာစုိးရိမ္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။
          ျမန္မာ့ ဒီမုိကေရစီ အကူးအေျပာင္း ကိစၥကို ပညာရွင္ မ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္သည့္ ႏုိင္ငံေရး သေဘာတရားဆရာ လယ္ရီဒုိင္းမြန္းက ၂၀၁၅ တြင္ အက်ပ္အတည္း ရွိႏုိင္သည္ဟု ႐ႈျမင္ၿပီး၊ ယင္းအက်ပ္အတည္းကုိ ေက်ာ္လႊားႏုိင္ရန္အတြက္ အင္အားစုႀကီးမ်ားအၾကား ႏုိင္ငံေရး သေဘာတူညီခ်က္ (political pact) တစ္ခု ရရွိဖို႔ လိုသည္ဟု သုံးသပ္သည္။ ႏုိင္ငံေရး ၿပိဳင္ပြဲမွ ထြက္ေပၚလာႏုိင္သည့္ မေသခ်ာေသာ ရလဒ္အတြက္ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း၊ ရလဒ္ထြက္လာၿပီးမွ လက္မခံႏုိင္ဟု ျငင္းဆန္ျခင္း စသည့္ ျပႆနာမ်ားကုိ တားဆီးႏုိင္ရန္အတြက္ အင္အားႀကီးအုပ္စု အားလုံး လက္ခံႏုိင္သည့္ ရလဒ္တစ္ခုကုိ ႀကိဳတင္ ညႇိႏႈိင္း သတ္မွတ္ၿပီး၊ ယင္းအတုိင္း အေျဖထြက္ေအာင္ ကစားျခင္းမ်ဳိး ျဖစ္သည္။
          သည္သေဘာအရ သူ တင္ျပသည့္ နည္းလမ္းတစ္ရပ္က ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ကုိ ျပဳျပင္ဖို႔ ျဖစ္သည္။
          ယခု က်င့္သုံးေနသည့္ မဲမ်ားသူ အႏုိင္ယူ (First-past-the post) စနစ္ [မဲ အမ်ားဆုံးရသူက တစ္မဲတည္းပဲ သာသည္ျဖစ္ေစ အႏုိင္ရ၍၊ တစ္မဲႏွင့္ ကပ္႐ႈံးလွ်င္လည္း လုံး၀ အ႐ႈံး ျဖစ္သည့္စနစ္] အစား၊ အခ်ဳိးက် ကုိယ္စားျပဳေသာ (proportional representation) စနစ္ [ပါတီအသီးသီးတုိ႔က မဲဆႏၵနယ္ေျမအားလုံး၌ မိမိတုိ႔ ရရွိသည့္ စုစုေပါင္း မဲအေရအတြက္ေပၚ မူတည္၍ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ဦးေရကုိ အခ်ဳိးက်ရရွိသည့္စနစ္] က်င့္သုံးမည္ဆုိလွ်င္ တစ္ပါတီတည္းက အျပတ္ အသတ္ အႏုိင္ရ၍ တစ္ဖက္သူတုိ႔ စိုးရိမ္ ပူပန္ေလာက္ေအာင္ ႀကီးစုိးလႊမ္းမုိးသြားသည့္ အေနအထားမ်ဳိး ျဖစ္ေပၚႏုိင္မည္ မဟုတ္ဟု ဆုိသည္။
          သူက မဲမ်ားသူ အႏုိင္ယူစနစ္ႏွင့္ အခ်ဳိးက်စနစ္တုိ႔ကုိ ေပါင္းစပ္ အသုံးျပဳႏုိင္ ေၾကာင္းလည္း အႀကံျပဳသည္။
          သည္တြင္ ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ ေရတုိ ရလဒ္တစ္ခုကို ေမွ်ာ္မွန္းကာ ေရြးေကာက္ပြဲစနစ္ကုိ ျပင္ဆင္ျခင္းသည္ သင့္မသင့္ကုိ လည္းေကာင္း၊ ယင္းစနစ္မ်ဳိးမွ မည္သုိ႔ေသာ မလိုလားအပ္သည့္ ရလဒ္မ်ား ေပၚထြက္လာႏုိင္ေသးသည္ကုိ လည္းေကာင္း စဥ္းစားဖို႔ လိုပါလိမ့္မည္။
          ထုိ႔ျပင္ အင္အားစုႀကီးမ်ားမွ ဦးေဆာင္သူတုိ႔ ညႇိႏႈိင္းကာ ႏုိင္ငံေရး လမ္းေၾကာင္းကို သတ္မွတ္ ျပ႒ာန္းၾကမည္ဆုိလွ်င္ အမ်ားျပည္သူကုိ လ်စ္လ်ဴ႐ႈရာ ေရာက္သျဖင့္ ဒီမုိကေရစီ သေဘာမျပည့္၀ဟု ဆုိစရာလည္း ရွိပါသည္။ ဒီမုိကေရစီ ဆုိသည္က လြတ္လပ္၍ တရားမွ်တေသာ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားသည္ အယူအဆမ်ဳိးစုံ ရွိသူတုိ႔ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကလ်က္ ျပည္သူတုိ႔က မိမိတုိ႔ ႏွစ္သက္သူ၊ မိမိတုိ႔ႏွင့္ သေဘာထားခ်င္း တူညီသူတုိ႔ကုိ ေရြးခ်ယ္ေပးရျခင္းျဖစ္ရာ ရလဒ္သည္ ျပည္သူ႔ ဆႏၵေပၚတြင္ မူတည္သည္။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း ဒီမုိကေရစီ (လူထု-အုပ္စုိးမႈ) စနစ္ သုိ႔မဟုတ္ ျပည္သူ႔ကုိယ္စားလွယ္မ်ား အုပ္စုိးေသာ စနစ္ဟု ေခၚၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ရလဒ္ကို ႀကိဳတင္ ညႇိႏႈိင္းရယူၾကမည္ဆုိလွ်င္ ဒီမုိကေရစီႏွင့္ ကြာဟသြားလိမ့္မည္။
          သို႔ေသာ္ သည္ကေန႔သည္ ဒီမုိကေရစီသို႔ ဦးတည္ ကူးေျပာင္းေနဆဲ ကာလသာျဖစ္ရာ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ မရွိတာ၊ အမ်ားျပည္သူ ပါ၀င္ေဆြးေႏြးခြင့္ မရွိ႐ုံမက သိခြင့္ပင္ မရွိတာ စသည့္ ဒီမုိကေရစီ မျပည့္၀မႈေတြက ဟိုမွာ သည္မွာ ရွိေနဦးမည္သာ ျဖစ္သည္။
          တစ္ဖက္တြင္ နယ္ပယ္စုံမွ ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္သူမ်ားအၾကား ဆက္ဆံမႈ တုိးတက္လာျခင္းကမူ ျပည္သူတုိ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္စရာဟု ဆုိခ်င္သည္။
          မၾကာမီက သတင္းဓာတ္ပုံတစ္ခုတြင္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္းတုိ႔ လည္ကတုံး ရွပ္အက်ႌျဖဴ ကုိယ္စီ ဆင္ျမန္းလ်က္ ညီရင္းအစ္ကိုမ်ားပမာ တစ္သားတည္း ဆင္တူစြာ ေတြ႕ျမင္ ရသည့္အခါ အံ့ၾသ၀မ္းသာမိရသည္။
          NLD  ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတႀကီး ဦးသိန္းစိန္တုိ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဓာတ္ပုံေရွ႕တြင္ အတူတြဲရပ္ၾကသည့္ ႐ႈခင္းကို ျမင္ေတြ႕ၾက ရၿပီးေနာက္၊ NLD  ပါတီ ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္လာျခင္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္အား လႊတ္ေတာ္က ႀကိဳဆုိျခင္းမ်ား ဆက္လက္ ျဖစ္ေပၚခဲ့သည္ကုိ ေထာက္႐ႈကာ ၈၈ တုိ႔ကိုလည္း ႏုိင္ငံေရးၿပိဳင္ပြဲသုိ႔ စတင္ လက္ကမ္း ႀကိဳဆုိလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ႐ႈျမင္မိသည္။
          တစ္ဖက္တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ေဆြးေႏြးပြဲတုိ႔တြင္ ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ဆဲ အဆင့္မွာပင္ ရွိေနေသးေသာ္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ကိစၥကုိ ေတာက္ေလွ်ာက္ တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္လာခဲ့သည့္ ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္း၏ ေျပာၾကားခ်က္အရ ေနာက္ အစိုးရလက္သို႔ လႊဲေျပာင္းေပးရမည့္ ၂၀၁၅ မတုိင္မီ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံ၊ ႏုိင္ငံေရးပါတီစုံ ပါ၀င္သည့္ အစည္းအေ၀းႀကီးတစ္ရပ္ က်င္းပၿပီး အနာဂတ္အေရး ေဆြးေႏြးႏုိင္ရန္ ရည္ရြယ္ ႀကိဳးပမ္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရရာ ဗဟုိႏွင့္ ေဒသ အသီးသီးရွိ ႏုိင္ငံေရး ဦးေဆာင္သူမ်ားအၾကားတြင္လည္း ဆက္သြယ္မႈ၊ ေဆြးေႏြးမႈ၊ ညႇိႏႈိင္း အေျဖရွာမႈမ်ား တုိးတက္လ်က္ ရွိသည္ဟု ဆုိႏုိင္သည္။
          ျပန္ခ်ဳပ္ေသာ္
          အနာဂတ္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အထူးသျဖင့္ ၂၀၁၅ အေရးႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ စိုးရိမ္မကင္းမႈမ်ားရွိသည့္တုိင္ ႏုိင္ငံေရးတြင္ သက္ဆုိင္ရာ အစိတ္အပုိင္း အသီးသီးမွ ဦးေဆာင္ ဖန္တီးႏုိင္စြမ္းရွိသူတုိ႔အၾကား အင္အားသုံး ၿပိဳင္ဆုိင္မႈမ်ားထက္ ညႇိႏႈိင္း အေျဖရွာသည့္ ဘက္သုိ႔ ေရြ႕လ်ားလာေနသည္ျဖစ္ရာ ဒီမုိကေရစီ ကူးေျပာင္းမႈ ျဖစ္စဥ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား တုိးတက္လ်က္ ရွိသည္ဟု ဆုိခ်င္ပါသည္။